Lung Ying (Południowy Smok)
龍形拳Styl z południowych Chin z obszaru Hakka, rozpowszechniony przez Lama Yiu-gwaia. Pracuje na skróconym dystansie i zmienia wysokość ciała zamiast uników w bok.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Lung Ying (Południowy Smok)
Lung ying, „kształt smoka”, to styl z południowych Chin związany z obszarem hakka w prowincji Guangdong. Nie ma założyciela w sensie potwierdzonym. Linia wymienia mnicha o imieniu Daai Yuk Sim Si, który miał uczyć około 1900 roku w świątyni Huashoutai na górze Luofu, a jego nauczanie wywodzi od Ji Sina z XVIII wieku; żadnego z tych ogniw nie da się udokumentować historycznie. Pierwszym uchwytnym nosicielem jest jego uczeń Lam Yiu-gwai, który otworzył kilka szkół w Kantonie i rozpowszechnił styl w południowych Chinach. Bliskim towarzyszem był mu Cheung Lai-chuen, z którym zakładał szkoły i którego bak mei stoi technicznie najbliżej lung ying. Rdzeniem technicznym jest praca na skróconym dystansie. Zamiast uniku w bok zmienia się wysokość ciała — postawa opada i wznosi się — a ramiona utrzymują stały kontakt z ramionami przeciwnika, więc obrona i atak biegną jedną linią. Odpowiada temu klasyczne porównanie: zaawansowany nie ma prowadzić, lecz „jechać na wietrze”, czyli odpowiadać na to, co przeciwnik sam podsuwa. Program idzie w trzech stopniach: formy podstawowe jak Szesnaście Ruchów, potem lepkie ręce, wreszcie formy pokroju Pięści Kwiatu Śliwy. Dziś lung ying utrzymuje się w Guangdongu, w Hongkongu i w społecznościach hakka za granicą.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.