Baok chambab (kambodżańskie zapasy tradycyjne)
Kambodżańskie tradycyjne zapasy w trzech rundach, z tańcem i bębnami. Phnom Penh Post podaje ich przedstawienie na reliefach Banteay Srei i Baphuon w Angkorze.
Podstawowe informacje
KambodżaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Baok chambab (kambodżańskie zapasy tradycyjne)
O sztuce walki Baok chambab (kambodżańskie zapasy tradycyjne)
Baok chambab to kambodżańskie tradycyjne zapasy. Według Phnom Penh Post z 2017 roku zapaśnik musi położyć przeciwnika na plecach w dwóch z trzech rund, a przepisy przypominają olimpijski styl wolny i zakazują chwytów zagrażających życiu. Witryna ICM (International Center for Martial Arts) podaje to samo: trzy rundy i zwycięstwo przez dwukrotne położenie przeciwnika na plecach. Zapasom towarzyszą bębny i taniec. Według Phnom Penh Post jedno uderzenie w bęben daje sygnał do walki, a inne do tańca i drażnienia przeciwnika, a taniec przed walką i w jej trakcie czci mistrzów i zastrasza przeciwnika. ICM wymienia dwa bębny, męski skorngey i żeński chhmol, a witryna IntoCambodia przypisuje je odwrotnie. Phnom Penh Post podaje przedstawienie walki na reliefach Banteay Srei i Baphuon w Angkorze i według tradycji datuje najstarszą formę, maloyuth, na rok 788. Za Khmer Rouge sport według gazety prawie zanikł, a wietnamska okupacja go zakazała. Dziś według ICM ćwiczy się go w stowarzyszeniach zapaśniczych w prowincjach Pursat, Kampong Chhnang, Kandal, Prey Veng, Takeo i Battambang.
Historia
Phnom Penh Post napisał w 2017 roku, że najstarszą formą kambodżańskich zapasów jest maloyuth, którą według tradycji w 788 roku stworzył bramin Timu jako śmiercionośną sztukę chwytów, w tym duszenia i rzutów, oraz że pod koniec okresu Chenla w VIII wieku rozwinął się z niej cham bab. Za Khmer Rouge sport według gazety prawie zanikł, bo zabito wielu trenerów i mistrzów, a wietnamska okupacja go zakazała. Turnieje odbywały się tradycyjnie dla uczczenia zbiorów i w święta, takie jak khmerski Nowy Rok i Pchum Ben, a każdy region wysyłał niegdyś mistrza na coroczny turniej organizowany przez króla. ICM podaje, że baok chambab był dawniej sposobem wyboru władcy nowo założonego terytorium khmerskiego, że khmerskie zapasy pojawiają się na reliefach Angkor Wat z XII wieku i że w toku dziejów brały w nich udział także kobiety. Green (2001) pisze o tysiącach przedstawień walki z czasów Imperium Khmerskiego (802 do 1431) w Angkor Wat i Angkor Thom i dodaje, że współczesne sztuki walki Kambodży pozostają niezbadane.
Czym się różni
Przepisy przypominają według Phnom Penh Post i ICM olimpijski styl wolny. Mistrzostwa kraju w zapasach w styczniu 2023 roku odbyły się, jak podaje Phnom Penh Post, według przepisów United World Wrestling, a nie tradycyjnych.
Technika
Według Phnom Penh Post bębniarze nadają tempo: jedno uderzenie daje sygnał do walki, inne do tańca i drażnienia przeciwnika. Taniec przed walką i w jej trakcie czci mistrzów i zastrasza przeciwnika, taniec po walce wyraża ducha sportowego i przyjaźń. Mistrz Som Vankin według gazety uważa muzykę za najważniejszą część walki. ICM wymienia dwa bębny, męski skorngey i żeński chhmol, i podaje, że zapaśnicy tańczą w rytm, by przyciągnąć widzów i sprowokować przeciwnika. Witryna IntoCambodia przypisuje bębny odwrotnie i podaje, że zapaśnicy mogą używać tylko rąk i nóg.
Trening
Według Phnom Penh Post z 2017 roku trening ogranicza brak pieniędzy, sprzętu i schronienia. The Cambodia Daily pisał w 2007 roku, że kadra narodowa trenuje obok stylu wolnego i klasycznego także tradycyjny styl khmerski z muzyką. Według witryny IntoCambodia sportu uczyli dawniej wiejscy starsi, bo szkół zapaśniczych jeszcze nie było, a młodych mężczyzn wybierano według dojrzałości, postury i wzrostu.
Zawody
Według Phnom Penh Post zapaśnik musi położyć przeciwnika na plecach w dwóch z trzech rund, a przepisy zakazują chwytów zagrażających życiu. ICM podaje trzy rundy i zwycięstwo przez dwukrotne położenie przeciwnika na plecach. Według witryny IntoCambodia pokonanego pyta się po każdej rundzie, czy chce kontynuować, rundy oceniają sędziowie, a gdy żaden z zapaśników nie zdobędzie przewagi, walkę przerywa się i taniec zaczyna się od nowa.
Dziś
Phnom Penh Post pisał w 2017 roku, że tradycyjną formę uczą tylko kluby w prowincjach Pursat i Kampong Chhnang oraz że niektórzy rodzice uważają zapasy za zbyteczne. ICM podaje, że baok chambab ćwiczy się w stowarzyszeniach zapaśniczych w prowincjach Pursat, Kampong Chhnang, Kandal, Prey Veng, Takeo i Battambang oraz że jest sportem wyczynowym, ćwiczeniem i występem kulturalnym. Według witryny kambodżańskiego komitetu olimpijskiego Cambodia Wrestling Federation planuje w nowej kadencji utworzyć komisję ds. dawnych zapasów.
Ciekawostki
Phnom Penh Post cytuje Hok Chheangkim jako badacza sztuk walki, doświadczonego trenera i współzałożyciela Wrestling Federation of Cambodia. Federacja występuje w źródłach pod trzema różnymi nazwami: Cambodia Wrestling Federation, Wrestling Federation of Cambodia i Cambodian Amateur Wrestling Federation. Witryna IntoCambodia podaje, że po zbiorach walczono w czasie pełni księżyca na polach ryżowych.
Często zadawane pytania
Jak się wygrywa w baok chambab?
Według Phnom Penh Post i ICM zapaśnik musi położyć przeciwnika na plecach w dwóch z trzech rund.
Dlaczego w baok chambab się tańczy?
Według Phnom Penh Post taniec czci mistrzów i zastrasza przeciwnika, taniec po walce wyraża ducha sportowego i przyjaźń. ICM podaje, że zapaśnicy tańczą, by przyciągnąć widzów i sprowokować przeciwnika.
Gdzie dziś ćwiczy się baok chambab?
Według ICM w stowarzyszeniach zapaśniczych w prowincjach Pursat, Kampong Chhnang, Kandal, Prey Veng, Takeo i Battambang. Phnom Penh Post pisał w 2017 roku, że tradycyjną formę uczą kluby tylko w Pursat i Kampong Chhnang.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.