ImpakuImpaku

Modern Arnis

Filipiński system arnis rozwinięty przez Remy'ego Presasa z wyspy Negros. Od połowy lat 70. szerzył go na seminariach w Stanach Zjednoczonych i innych krajach.

Podstawowe informacje

Założyciel
Kraj pochodzeniaFilipiny
RegionAzja
Główny naciskBroń
Poziom kontaktuPełny kontakt
System stopniPasy

Charakter i pochodzenie

StatusŻywa, zorganizowana
Typ liniiTradycyjna
Epoka powstaniaXX wiek

Trening

StrójStrój tradycyjny
SparingPółkontakt
Rola broniBroń opcjonalnie
Rola formFormy są podstawą

Dla kogo

Programy dla dzieciGrupy dziecięce powszechnie
Odpowiednie dla seniorówOdpowiednie z modyfikacjami
Wymagania fizyczne3/5
Ryzyko kontuzji2/5
Przełożenie na samoobronę3/5
Korzyść kondycyjna4/5
Jak oceniamy skale →

Organizacja i zawody

StopnieTak (pasy)
Format zawodówFormy
Kategorie wagoweNie
Status olimpijskiNieolimpijska
Szacowana liczba ćwiczących10–100 tys.

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiKluczowe
KopnięciaZnaczące
Rzuty i obaleniaZnaczące
Walka w parterzeNie występuje
Dźwignie i unieruchomieniaZnaczące
BrońZnaczące

Katalogi i bazy dla Modern Arnis

📖 Słownik pojęć1 pozycji
→
👥 Osobistości i mistrzowie1 pozycji
→

O sztuce walki Modern Arnis

Modern Arnis, po hiszpańsku Arnis Moderno, to filipiński styl arnisu. Artykuł Hobarta w Revista de Artes Marciales Asiáticas podaje jako jego założyciela Remy'ego Amadora Presasa, który żył od 19 grudnia 1936 do 28 sierpnia 2001, i pisze, że od połowy lat 70. Presas upowszechnił styl w USA i na świecie. Według angielskiej Wikipedii Presas urodził się w Hinigaran w Negros Occidental. Wikipedia i FMA Pulse podają, że zaczął upowszechniać tę sztukę w latach 50. z małej sali gimnastycznej w Bacolod, a dokładnego roku nie znaleźliśmy. Według Wikipedii Philippine Amateur Athletic Federation zatwierdziła ją w 1969 jako przedmiot regularny w National College of Physical Education, a Presas wyjechał do USA w 1974. Encyklopedia Martial Arts of the World (Green 2001) zalicza Modern Arnis do filipińskich systemów rozpowszechnianych na seminariach. Po śmierci Presasa, według FMA Pulse, jego międzynarodowa federacja IMAF rozpadła się i system uczy dziś więcej organizacji.

Historia

Regionalny serwis Negros Now podaje, że rodzicami Presasa byli Jose Presas i Lucia Amador, a dziadek wprowadził go w kali mniej więcej w wieku sześciu lat. Hołd w magazynie MartialTalk z 2003 roku pisze, że dziadek Leon Presas uczył go od piątego roku życia przez cztery lata, a w wieku dwunastu lat wyjechał do Cebu, gdzie uczył się balintawaku u Timora Marangi, a potem u Ancionga Bacona. Negros Now wymienia wśród jego nauczycieli w Cebu Rodolfa Moncala, Timotea Marangę i Venancia Bacona. Według Negros Now Presas ożenił się z Rosemary Pascual, otworzył salę gimnastyczną w Bacolod City i uczył wychowania fizycznego na University of Negros Occidental-Recoletos. Angielska Wikipedia podaje, że rozwijał system od 1966 roku. Według FMA Pulse w 1969 roku przeniósł się do Manili i założył Modern Arnis Federation of the Philippines. Rok wyjazdu do USA w źródłach się różni: Wikipedia podaje 1974, wypowiedź Knüttela na forum MartialTalk 1975, a Hobart tylko połowę lat 70. Wiley pisze na fightingarts.com, że Presas zasłynął w USA w 1983 roku trzecią książką Modern Arnis: Filipino Art of Stick Fighting. Hobart i Wikipedia podają, że zmarł 28 sierpnia 2001 roku, Negros Now 8 sierpnia 2001 roku. Według Wikipedii zmarł w Victorii w Kolumbii Brytyjskiej, a według MartialTalk został pochowany w Hinigaranie 25 września 2001 roku.

Technika

Hobart pisze w Revista de Artes Marciales Asiáticas, że ćwiczenie tapi-tapi było dla Presasa kluczowe, i opisuje je jako płynną wymianę, po której następuje kontratak i rozbrojenie. Z innych elementów artykuł wymienia sinawali inverso, redonda i blok paraguas. Według świadectwa Chada Dulina w tym samym artykule Presas spowalniał ruchy i zmieniał ich budowę, by łatwiej się ich uczyć. Obserwatorzy według Dulina twierdzili, że Modern Arnis brakuje trójkątnej pracy nóg, czemu Dulin zaprzecza. Angielska Wikipedia opisuje tapi-tapi jako ćwiczenie z dźwigniami, a anyo jako formy solo z kijem i bez niego. Kij jest według niej zwykle długi na około 28 cali, czyli 71 cm. Wśród innych elementów Wikipedia wymienia espada y daga, sinawali i defanging the snake.

Trening

Green (2001) zalicza Modern Arnis do filipińskich systemów rozpowszechnianych na seminariach, a Remy'ego A. Presasa do instruktorów, którzy szerzyli filipińskie sztuki walki w Australii, Kanadzie, Niemczech, Wielkiej Brytanii i USA. Hołd w magazynie MartialTalk przypisuje mu format seminarium. Hobart podaje, że Presas był jednym z czterech mistrzów, którzy wymieniali się pomysłami i uczniami, a jego ostatnie duże seminarium odbyło się w lutym 2001 roku w Filadelfii.

Stopnie i postępy

Angielska Wikipedia podaje stopnie likas z zielonym pasem, likha z brązowym pasem i lakan z czarnym pasem. Czarny pas ma według niej 10 lub 11 stopni nazwanych tagalskimi liczebnikami od Isa do Sampu, a wiele grup dodaje próbny stopień zerowy. Mężczyźni noszą tytuł Lakan, a kobiety Dayang, a czarny pas ma tradycyjnie czerwone obszycie. Tytuły Datu, Commissioner, Master of Tapi-Tapi, Senior Master i Punong Guro nadaje się według Wikipedii osobno. FMA Pulse dodaje, że niektóre organizacje mają też stopień Labing-isa. Wiley podaje, że Presas nadał mu w 2001 roku 7. stopień czarnego pasa w Modern Arnis.

Dziś

Według angielskiej Wikipedii w 1970 roku powstała International Modern Arnis Federation (IMAF) jako główny organ systemu w Ameryce Północnej. Po śmierci Presasa według Wikipedii system dzieli się między IMAF kierowaną przez Jeffa Delaneya, IMAF kierowaną przez Randi Schea, International Modern Arnis Federation of the Philippines, Arnis International, WMAA i niemiecki Deutscher Arnis Verband. Młodszy brat Presasa, Ernesto, według Wikipedii używał nazwy Modern Arnis dla własnego stylu, a od 1999 roku nazywa go Kombatan. W marcu 2024 roku na placu w Hinigaranie odsłonięto pomnik Presasa. Visayan Daily Star podaje 4 marca i uczestników z 19 krajów, Negros Now 3 marca i 43 uczestników z ponad 20 krajów. Ustawa RA 9850 z grudnia 2009 roku, która ogłosiła arnis narodową sztuką walki i sportem Filipin, nie wymienia ani Presasa, ani żadnej organizacji arnisowej. Brat Presasa, Roberto, według Negros Now twierdzi, że Remy opracował treść kursu arnisu, który Department of Education przyjął do wychowania fizycznego.

Ciekawostki

George Dillman według Hobarta opowiadał, że Presas zadzwonił do niego, oznajmił, że poprowadzą razem seminarium, i się rozłączył. Charles Terry według tego samego artykułu przez kilka miesięcy jeździł z Presasem po seminariach. Hołd w magazynie MartialTalk podaje, że Presas był pierwszym oficjalnym ambasadorem dobrej woli Department of Tourism Filipin. Wiley nazywa go na fightingarts.com ojcem Modern Arnis.

Często zadawane pytania

Kto założył Modern Arnis?

Remy Amador Presas (1936 do 2001) z Hinigaran na wyspie Negros. Według Hobarta upowszechniał go w USA i na świecie od połowy lat 70.

Jakich stopni używa Modern Arnis?

Według angielskiej Wikipedii zielony pas likas, brązowy likha i czarny lakan, którego stopnie nazywają się tagalskimi liczebnikami od Isa do Sampu. Kobiety z czarnym pasem noszą tytuł Dayang.

Czy ustawa RA 9850 wymienia Remy'ego Presasa?

Nie. Ustawa z grudnia 2009 roku ogłasza arnis narodową sztuką walki i sportem Filipin, a kierownictwo powierza Philippine Sports Commission. Nie wymienia ani Presasa, ani żadnej organizacji arnisowej.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

BalintawakKombatan (Presas Arnis)Kabaroan EskrimaInayan EskrimaSayoc KaliKuntao (kuntau)