Balintawak
Filipiński styl z jednym kijem z 1952 roku. Nie ma form: od pierwszej lekcji ćwiczy się w parze, by powstał odruch, a nie wyuczona odpowiedź.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Balintawak
O sztuce walki Balintawak
Balintawak arnis to filipiński system walki kijem, założony w 1952 roku na Cebu przez Venancia Bacona, zwanego Anciong, który żył w latach 1912-1981. Bacon uczył się u Lorenza Saavedry i należał do klubu Doce Pares, od którego później się odłączył i otworzył własną szkołę przy ulicy Balintawak w Cebu City. Stąd nazwa: styl nie nosi imienia założyciela ani techniki, lecz adresu. Balintawak przeczy zwykłej budowie filipińskich systemów. Nie ma form, nie ma długich ciągów ćwiczeń z dwoma kijami i nie ma podziału według broni. Ćwiczy się jeden kij, trzymany krótko, a od pierwszej lekcji pracuje się w parze: nauczyciel podaje ataki, uczeń na nie odpowiada, przy czym tempo i kolejność się zmieniają, żeby uczeń nie mógł nauczyć się odpowiedzi na pamięć. Celem jest wyrobienie odruchu i wyczucia dystansu, a nie zapamiętanie kształtu. Odpowiada temu nacisk na wolną rękę, zwaną żywą ręką: gdy kij atakuje, druga dłoń kontroluje ramię przeciwnika, blokuje i przygotowuje rozbrojenie. Podstawowe ataki zgrupowane są w ciąg zwany palakaw. Typowym rozwiązaniem jest trafienie w rękę trzymającą broń, tak zwane wyrywanie kłów wężowi, po którym dopiero przychodzi trafienie w ciało. Bacona opisuje się jako człowieka, który sprawdzał sztukę także poza salą, a styl do dziś ma opinię surowego i szybkiego. Po jego śmierci działa obok siebie kilka grup.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.
