Baoding Shuai Jiao (Kuai Jiao)
保定摔跤Baodingska odmiana chińskich zapasów zwana kuaijiao, czyli szybkie zapasy, którą Wikipedia i rodzinna witryna łączą z mistrzem Ping Jingyi.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Baoding Shuai Jiao (Kuai Jiao)
Baodingskie shuai jiao to miejska odmiana chińskich zapasów z Baodingu w prowincji Hebei, nazywana kuaijiao, szybkie zapasy. Green w encyklopedii Martial Arts of the World wymienia ją wśród lokalnych form chińskich zapasów obok pekińskiej, tianjińskiej i mongolskiej, ale nie opisuje jej technicznie. Dziennik Renmin ribao zalicza Baoding do czterech wielkich miast zapasów. Nie udało nam się znaleźć w źródłach założyciela ani roku powstania odmiany. Nie udało nam się znaleźć tej odmiany na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa, a dziennik Hebei ribao cytuje trenera, według którego jest wpisana na listę miejską.
Czytaj dalej
Z kształtowaniem się stylu z Baodingu rodzinna witryna Pingów, powołując się na baodingskie biuro kronik lokalnych, wiąże mistrza Pinga Jingyiego, żyjącego od 1830 do 1908 roku, przedstawiciela narodowości Hui. Według tej samej witryny uczył się sztuki szaolińskiej u Menga Liu z Nangongu. Angielska Wikipedia podaje jako cechę stylu przystosowanie sztuki szaolińskiej przez Pinga Jingyiego, a źródeł wyższej wiarygodności na ten temat nie udało nam się znaleźć. Chińska Wikipedia wyjaśnia nazwę tym, że zapaśnicy szybko zbliżają się do siebie, zanim przyjmą postawę, i rzucają, gdy tylko dotkną się rękami. Według niej styl ceni szybkość techniki i pracuje w szerokiej postawie. Według angielskiej Wikipedii Chang Dongsheng uczył się u miejscowego mistrza imieniem Zhang Fenyen, który nauczył się zapasów z Baodingu od Pinga Jingyiego. Green pisze, że po 1949 roku Chang wyjechał na Tajwan i ze swoimi uczniami rozpowszechnił chińskie zapasy poza Azją. Dziennik Hebei ribao w 2026 roku pisał o pokazie szybkich zapasów z Baodingu przy Wielkim Murze.
Historia
Zapasów z Baodingu nie udało nam się znaleźć na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa. Dziennik Hebei ribao w 2026 roku zacytował trenera baodingskiej sali zapaśniczej Yang Hongzhiego, według którego szybkie zapasy z Baodingu są wpisane na listę miejską i rozwinęli je mandżurscy, mongolscy, huiscy i hańscy zapaśnicy wzdłuż Wielkiego Muru. Roku wpisu nie udało nam się znaleźć. Recenzowany artykuł Wanga Xiaodonga w czasopiśmie Tiyu xuekan podaje, że współcześni mistrzowie zapasów, wśród nich Zhang Fengyan, uczyli się u dawnych zapaśników dworskiej jednostki Shanpuying dynastii Qing i że Baoding stał się jednym z czterech wielkich miast zapasów.
Czytaj dalej
Rodzinna witryna Pingów, powołując się na baodingskie biuro kronik lokalnych, podaje, że Ping Jingyi, żyjący od 1830 do 1908 roku, zwany też Luo Jing, był przedstawicielem narodowości Hui z baodingskiej ulicy Guogong i przyczynił się do powstania szybkich zapasów z Baodingu. Witryna cytuje dzieło Xu Zhedonga z 1930 roku, według którego Meng Liu z Nangongu przekazał sztukę szaolińską Pingowi Jingyiemu. Wśród jego uczniów witryna wymienia Zhanga Fengyana, Bai Junfenga i Ma Lianga. Chińska Wikipedia zalicza do późniejszych mistrzów z Baodingu czterech braci Changów, wśród nich Changa Dongshenga. Według chińskiej Wikipedii Ma Liang jako urzędnik prowincji Shandong założył w 1915 roku w Jinanie drużynę sztuk walki, później przemianowaną na szkołę, a wśród mistrzów, których tam zatrudnił, wymienia Zhanga Fengyana z przydomkiem wielkiego mistrza zapasów z Baodingu. Ben Judkins przedrukował w serwisie Kung Fu Tea esej Rodneya Gilberta z 1920 roku, który w Jinanie widział pokazy Ma Lianga. Zapasy były tam według niego szybkie i gwałtowne, a wszystkie chwyty brano za płócienną kurtkę. Green podaje, że po 1949 roku kilku mistrzów chińskich zapasów wyjechało na Tajwan, wśród nich czempion Chang Dongsheng, i że Chang ze swoimi uczniami rozpowszechnił chińskie zapasy poza Azją. Z Baodingiem Green go wyraźnie nie wiąże, według angielskiej Wikipedii Chang, urodzony w Baodingu, uczył się u ucznia Pinga Jingyiego, którego Wikipedia zapisuje jako Zhang Fenyen.
Czym się różni
Green zalicza zapasy z Baodingu do lokalnych form chińskich zapasów obok pekińskich, tianjińskich i mongolskich, ale nie podaje różnic technicznych. Według chińskiej Wikipedii zapasy z Baodingu to styl szerokiej postawy, który podkreśla szybkość, podczas gdy zapasy pekińskie pracują w małej postawie, cenią siłę i dźwignie qinna. Tianjińskie stoją według niej pomiędzy oboma.
Technika
Źródła wyższej wiarygodności nie opisują techniki z Baodingu. Chińska Wikipedia wyjaśnia nazwę szybkie zapasy tym, że obaj zapaśnicy zwinnie zbliżają się do siebie, zanim przyjmą postawę, i gdy tylko dotkną się rękami, od razu rzucają. Według niej styl ceni szybkość techniki, pracuje w szerokiej postawie i jest znany z technik si, beng i tong. Angielska Wikipedia podaje jako cechę stylu szybkie wykonanie techniki. Trener Yang Hongzhi opisał w dzienniku Hebei ribao szybkie zapasy z Baodingu jako styl o oszczędnych ruchach i dużej wartości praktycznej dla samoobrony.
Stopnie i postępy
Stopni odmiany z Baodingu jako takich nie udało nam się znaleźć w źródłach. Green opisuje system dziesięciu stopni, którego chińskie zapasy używają dziś i który jako pierwszy stworzył Chang Dongsheng dla Centralnej Akademii Policyjnej na Tajwanie. Początkujący awansują przez pięć stopni jie od piątego do pierwszego, zaawansowani przez dziesięć stopni deng od pierwszego do dziesiątego, a stopień nosi się jako kolorowy pas. Dzisiejszą postać systemu według Greena opracowali Chang i Chi-hsiu D. Weng. Chińska Wikipedia dodaje, że po przybyciu Changa na Tajwan powstało tam stowarzyszenie zapaśnicze z pełnym systemem sędziów i egzaminów awansowych.
Zawody
Wyniki zawodów mistrzów z Baodingu opisuje tylko Wikipedia. Według angielskiej Wikipedii Chang Dongsheng wygrał w 1933 roku wagę ciężką na piątym ogólnokrajowym turnieju guoshu, a na Tajwanie przez ponad trzydzieści lat prowadził szkolenie w walce bez broni na uniwersytecie policyjnym w Tajpej. Studium Zhanga Yuna w czasopiśmie Revista de Artes Marciales Asiáticas podaje, że chińskie zapasy były od 1928 roku częścią ogólnokrajowych igrzysk i że po raz pierwszy zapasy odbywały się w nich w kategoriach wagowych.
Dziś
Dziennik Hebei ribao napisał, że 26 sierpnia 2026 roku w obszarze turystycznym Bailixia koło Yesanpo w powiecie Laishui pokazywano szybkie zapasy z Baodingu na wydarzeniu o niematerialnym dziedzictwie przy Wielkim Murze. Dziennik China Daily pisał w 2025 roku o Bai Hejiangu, dawnym zawodowym zapaśniku, który we wsi Goutou koło Baodingu przez dwanaście lat za darmo uczył chińskich zapasów ponad tysiąc dzieci, używając sprzętu domowej roboty, jak stare opony i obciążone cegły. Artykuł nie wymienia wprost odmiany z Baodingu. Według chińskiej Wikipedii włoska linia chińskich zapasów w Europie, którą przekazał potomek Changa, Chang Dawei, należy do systemu szybkich zapasów z Baodingu.
Ciekawostki
Rodzinna witryna Pingów podaje, że Ping Jingyi prowadził w Baodingu agencję ochrony, a przy ulicy Południowej sklep z baozi, w którym wystawiona była broń, i że do jego stałych gości należał Feng Yuxiang. Według tej samej witryny pokonał w pojedynku pod Wieżą Bębna wędrownego mnicha z klasztoru na górze Tai. Gilbert zapisał w 1920 roku według Kung Fu Tea wypowiedź generała Ma Lianga, że jeden lub dwóch jego najlepszych zapaśników rzuciło każdego czempiona jiu-jitsu, którego Japończycy przywieźli do Jinanu.
Często zadawane pytania
Dlaczego zapasy z Baodingu nazywa się szybkimi zapasami?
Według chińskiej Wikipedii dlatego, że zapaśnicy szybko zbliżają się do siebie, zanim przyjmą postawę, i rzucają, gdy tylko dotkną się rękami. Według niej styl ceni szybkość techniki i pracuje w szerokiej postawie.
Kto założył baodingskie shuai jiao?
Nie udało nam się znaleźć w źródłach założyciela ani roku powstania. Rodzinna witryna Pingów, powołując się na kronikę lokalną, podaje, że do powstania stylu przyczynił się mistrz Ping Jingyi, żyjący od 1830 do 1908 roku.
Czy zapasy z Baodingu są wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa?
Nie udało nam się ich znaleźć na liście państwowej. Dziennik Hebei ribao w 2026 roku zacytował trenera, według którego szybkie zapasy z Baodingu są na miejskiej liście niematerialnego dziedzictwa.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.