Bajiquan styl Huo

Podstawowe informacje

Założyciel

Huo Diange

Kraj pochodzeniaChiny

RegionAzja

Główny naciskUderzenia

Poziom kontaktuPełny kontakt

Charakter i pochodzenie

Trening

Dla kogo

Organizacja i zawody

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Katalogi i bazy dla Bajiquan styl Huo

O sztuce walki Bajiquan styl Huo

Gałąź Huo bajiquan to linia nazwana od Huo Diange, 霍殿閣. Angielska Wikipedia wymienia ją wśród nazwanych linii bajiquan, które przetrwały do dziś, obok stylów Han, Ji, Li, Ma i innych. Nie jest to odrębny system, lecz jedna z gałęzi bajiquan. Według Wikipedii Huo Diange był uczniem Li Shuwena, który zmarł w 1934 roku i należał do najważniejszych propagatorów bajiquan. Chińska Wikipedia nazywa go najstarszym uczniem Li. Agencja China News Service podała w 2013 roku, że Huo był nauczycielem sztuk walki i ochroniarzem Puyi, cesarza Mandżukuo, oraz że został zwolniony, bo wciąż poniżał Japończyków. Według chińskiej Wikipedii bratanek Huo, Huo Qingyun, uczył w Changchun przy ulicy Sanmalu, w pobliżu pałacu cesarskiego Mandżukuo. Agregator Maigoo podaje, że bajiquan Huo Diange i Huo Qingyuna rozprzestrzeniał się z Changchun na trzy północno-wschodnie prowincje. Nie udało nam się znaleźć w źródłach lat życia Huo ani czasu jego służby u Puyi.

Historia

Rok urodzenia Li Shuwena różni się w źródłach. Angielska Wikipedia podaje 1860 w haśle o bajiquan i 1864 w haśle o Li Shuwenie, chińska Wikipedia 1862. Chińska Wikipedia podaje, że pierwszym uczniem Li był Wang Shude, który jednak zmarł młodo, więc najstarszym został Huo Diange, a ostatnim był Liu Yunqiao. Maigoo opowiada, że po rewolucji 1911 roku Cao Kun wybierał dowódcę swojej straży w walkach i w finale zostali Wang Lianfeng i Huo Diange, obaj ze wsi Xiaoji w Cangzhou. Huo według niego przegrał, a potem wyjechał do Changchun jako ochroniarz Puyi. Epoch Times pisze, że w ten sposób powstała północno-wschodnia gałąź rodu Huo.

Czym się różni

Angielska Wikipedia wymienia ją jako jedną z wielu nazwanych gałęzi bajiquan. Wśród uczniów Li Shuwena podaje obok Huo Diange także Li Chenwu, ochroniarza Mao Zedonga, i Liu Yunqiao, instruktora straży Chiang Kai-sheka. Linia Huo rozwinęła się według chińskich źródeł na północnym wschodzie, w Changchun.

Technika

Angielska Wikipedia opisuje bajiquan jako tradycyjną chińską sztukę o wybuchowej sile na krótki dystans, znaną z szybkich uderzeń łokciem i barkiem. Osiem skrajności to według niej pięść, przedramię, łokieć, bark, biodro, udo, kolano i stopa. Praca nóg ma trzy osobliwości, zhenjiao, nianbu i chuangbu, a sześć wielkich otwarć liu da kai tworzą ding, bao, ti, dan, kua i chan. Nie udało nam się znaleźć w źródłach cech technicznych właśnie gałęzi Huo na tle innych linii.

Dziś

Na państwową listę chińskiego niematerialnego dziedzictwa kulturowego w 2006 roku umieszczono pozycję Cangzhou wushu, której ochroną zajmuje się Stowarzyszenie Wushu miasta Cangzhou. W 2008 roku doszło rozszerzenie Mengcun bajiquan, którego ochronę powierzono Towarzystwu Badawczemu Kaimen Bajiquan powiatu Mengcun. Według zapisu bajiquan ćwiczy się w Mengcun od trzystu lat i przekazuje w czternastym pokoleniu. Nie udało nam się znaleźć gałęzi Huo jako odrębnej pozycji na liście.

Ciekawostki

Według chińskiej Wikipedii Li Shuwen nosił przydomek Boska Włócznia. Chińska Wikipedia podaje, że bajiquan stał się sławny pod koniec dynastii Qing, najpierw dzięki Li Shuwenowi na północy, a potem dzięki Huo Diange, nauczycielowi i ochroniarzowi ostatniego cesarza. Odrębną pozycją państwowej listy jest także Yueshan bajiquan z powiatu Boai w prowincji Henan, niezwiązany z linią Huo.

Często zadawane pytania

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.