Yiquan
意拳Styl Wang Xiangzhai bez ustalonych form, oparty na staniu zhanzhuang. Wywodzi się z xingyiquan z lat dwudziestych XX wieku.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Yiquan
O sztuce walki Yiquan
Yiquan, pięść zamiaru, zwany później także dachengquan, założył Wang Xiangzhai (1885–1963). Wang wywodził się z xingyiquan, którego uczył się u Guo Yunshena, a w połowie lat dwudziestych według anglojęzycznej Wikipedii uznał, że xingyiquan kładzie zbyt duży nacisk na formę zewnętrzną. Zaczął więc uczyć pod nową nazwą i bez ustalonych form. Hongkońskie stowarzyszenie stylu podaje jako rok powstania nazwy 1926, niezależnie nie udało nam się go udokumentować. Podstawą treningu jest zhanzhuang, stanie w postawie, do którego dołącza shi li, powolne ruchy przenoszące odczucia z postawy w ruch. Siedmiostopniowy system stania ułożył przybrany syn Wanga, Han Xingqiao. W latach trzydziestych Wang uczył w Szanghaju, od 1937 roku w Pekinie. Nazwy dachengquan, wielki sukces, użyli w latach czterdziestych jego przyjaciele i uczniowie, ale Wang wrócił do nazwy yiquan. Po 1949 roku uczył w pekińskim parku Zhongshan, a zhanzhuang stał się znany jako ćwiczenie zdrowotne. Do Hongkongu przenieśli styl Han Xingyuan i Han Xingqiao, a uczeń Wanga, Yao Zongxun, napisał o nim książkę Yiquan, chiński nowoczesny praktyczny boks.
Historia
Yiquan założył Wang Xiangzhai, który według anglojęzycznej Wikipedii urodził się 26 listopada 1885 roku w prowincji Hebei i zmarł 12 lipca 1963 roku w Tianjinie. Jako słabe dziecko uczył się u mistrza xingyiquan Guo Yunshena, od którego przejął postawę zhanzhuang. Około trzydziestego trzeciego roku życia podróżował po Chinach i uczył się u innych mistrzów, a po siedmiu latach osiadł w Szanghaju. W połowie lat dwudziestych według Wikipedii uznał, że xingyiquan kładzie zbyt duży nacisk na formę zewnętrzną, i zaczął uczyć pod nową nazwą. Hongkońskie stowarzyszenie stylu podaje rok 1926, dokładnego roku nie udało nam się udokumentować niezależnie. Nazwę według jednej wersji zaproponował w Szanghaju Chen Yen Tong. W latach trzydziestych z Wangiem trenowali w Szanghaju Han Xingqiao, Han Xingyuan i Shao Daosheng, a w 1937 roku według stowarzyszenia osiadł w Pekinie. Nazwy dachengquan, wielki sukces, użyli w latach czterdziestych przyjaciele i uczniowie Wanga. Wang według Wikipedii uznał ją za pretensjonalną i wrócił do nazwy yiquan.
Czym się różni
Od xingyiquan, z którego się wywodzi, yiquan różni się głównie brakiem ustalonych form. Według anglojęzycznej Wikipedii Wang uznał, że xingyiquan kładzie zbyt duży nacisk na formę zewnętrzną. Nazwa yiquan, pięść zamiaru, odnosi się według jednej wersji do xingyiquan i xinyiquan.
Technika
Yiquan nie ma ustalonych form. Według anglojęzycznej Wikipedii pomija też pojęcia takie jak qi, południki i dantian, choć część tego twierdzenia jest sporna. Trening dzieli się na postawę zhanzhuang i shi li, powolne ruchy przenoszące odczucia z postawy w ruch. Innych technik, na przykład walki swobodnej, nie znaleźliśmy opisanych w wyżej cenionych źródłach.
Trening
Podstawą treningu jest zhanzhuang, stanie w postawie. Według anglojęzycznej Wikipedii Han Xingqiao, którego Wang adoptował i który mieszkał u niego piętnaście lat, pomógł uporządkować zhanzhuang w siedmiostopniowy system. Zdrowotne skutki stania bada także współczesna medycyna, na przykład w randomizowanym badaniu stania w trzech kręgach u studentów, którego protokół znajduje się w PubMed Central.
Stopnie i postępy
Pasów ani stopni w yiquan nie znaleźliśmy w źródłach. Trening postępuje od stania do powolnych ruchów shi li, a siedmiostopniowy system zhanzhuang ułożył według anglojęzycznej Wikipedii Han Xingqiao. Według hongkońskiego stowarzyszenia stylu Wang w 1958 roku leczył w pekińskim szpitalu Guang'anmen choroby przewlekłe za pomocą zhanzhuang, a w 1961 roku zaprosił go szpital medycyny tradycyjnej chińskiej w Baoding.
Dziś
W 1947 roku według portalu Sohu Wang założył w pekińskim Taimiao stowarzyszenie Quanxue Yanhui. Po 1949 roku zamknął je i uczył w parku Zhongshan, gdzie zhanzhuang stał się znany jako ćwiczenie zdrowotne. Do Hongkongu przenieśli yiquan według anglojęzycznej Wikipedii Han Xingyuan (1915–1983) i Han Xingqiao. Yao Zongxun (1917–1985) napisał książkę Yiquan, chiński nowoczesny praktyczny boks. Na państwowej ani hongkońskiej liście dziedzictwa niematerialnego yiquan nie znaleźliśmy.
Ciekawostki
W Szanghaju Wang według portalu Sohu starł się z węgierskim bokserem, co przyczyniło się do jego sławy. Japończyk Kenichi Sawai (1903–1988), założyciel taikiken, spotkał Wanga w Pekinie w 1939 roku według jednego artykułu anglojęzycznej Wikipedii, a według innego uczył go tylko uczeń Wanga, Yao Zongxun.
Często zadawane pytania
Dlaczego yiquan nie ma form?
Według anglojęzycznej Wikipedii Wang Xiangzhai uznał, że xingyiquan kładzie zbyt duży nacisk na formę zewnętrzną. Dlatego pominął ustalone formy, a trening oparł na staniu zhanzhuang i powolnych ruchach shi li.
Czym różni się yiquan od dachengquan?
To ten sam styl. Nazwy dachengquan, wielki sukces, użyli w latach czterdziestych przyjaciele i uczniowie Wanga, ale Wang wrócił do nazwy yiquan.
Czym jest zhanzhuang?
Stanie w postawie, podstawa treningu yiquan. Wang przejął je od mistrza xingyiquan Guo Yunshena, a Han Xingqiao uporządkował je w siedmiostopniowy system.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.