Musti-yuddha (starożytny boks indyjski)
मुष्टियुद्धPięściarska sztuka starożytnych Indii, poświadczona w tekstach klasycznych i zadomowiona w Waranasi. Jako żywa praktyka wygasła — nie ma podręcznika ani systemu.
Podstawowe informacje
IndieCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Musti-yuddha (starożytny boks indyjski)
O sztuce walki Musti-yuddha (starożytny boks indyjski)
Musti-juddha, dosłownie walka pięścią, to pięściarska sztuka starożytnych Indii i wraz z malla-juddhą tworzy najstarszą poświadczoną warstwę indyjskiej tradycji bojowej. Wzmianki pojawiają się w tekstach klasycznych i w eposach; walczono gołymi rękami, bez rękawic i bez bandaży, a dozwolone były ciosy pięścią, łokciem, kolanem i głową. Źródła dzielą ją na cztery rodzaje zależnie od tego, które części ciała wolno atakować, a podział ten idzie za tą samą zasadą co w malla-juddhcie — tradycja indyjska odróżniała postać sportową od bojowej już w starożytności. Ojczyzną sztuki jest Waranasi, gdzie utrzymywała się najdłużej w tamtejszych akharach. Uczciwie trzeba dodać, że jako żywa praktyka musti-juddha faktycznie wygasła. Nie zachował się ani podręcznik, ani spójny system, a to, co dziś ćwiczy się pod tą nazwą, jest raczej kontynuacją zapaśniczej tradycji kushti uzupełnionej o uderzenia niż bezpośrednim przekazem. Zapaśnicy w Waranasi, którzy dziś powołują się na musti-juddhę, ćwiczą przede wszystkim w akharach razem z kushti, a ich przygotowanie różni się od zapaśniczego niewiele.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.