Shorei-ryu
Pojęcie klasyfikacyjne, a nie szkoła. Podział karate na siłowe Shorei i lekkie Shorin stosował Funakoshi, ale źródła nie zgadzają się, co dokładnie oznacza.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Shorei-ryu
O sztuce walki Shorei-ryu
Shorei-ryu nie jest szkołą o udokumentowanej linii, lecz pojęciem klasyfikacyjnym. Okinawskie Stowarzyszenie Promocji Tradycyjnego Karate pisze, że karate dzieli się z grubsza na Shorei-ryu i Shorin-ryu, że założyciel Shorei był podobno potężny, a założyciel Shorin szczupły, że Shorei-ryu reprezentował Itosu Anko, a Shorin-ryu Asato Anko, i że styl Itosu w sześciu dziesiątych pochodził z Naha, bo Naha była Shorei. Funakoshi Gichin w Karate-do kyohan (1935) dzieli w ten sposób kata, a nie szkoły ani regiony. Do Shorei-ryu zalicza Tekki, Jutte, Hangetsu i Jion, formy rozwijające siłę i mięśnie, efektowne w wykonaniu potężnego mężczyzny, a do Shorin-ryu Heian, Bassai, Kanku, Empi i Gankaku, lekkie i szybkie jak lot sokoła. Dodaje, że obie strony mają słabości i zalety i żadna nie jest lepsza. Sanchin, Seisan ani Naha-te w tym podziale nie wymienia. W angielskim przekładzie dziesięciu artykułów Itosu z 1908 roku stoi, że w dawnych czasach z Chin przyszły dwie szkoły karate, Shorin i Shorei, ale ten przekład mamy tylko ze strony internetowej bez odwołania do źródła. Funakoshi nie wprowadził więc tego pojęcia, tylko go używał.
Czytaj dalej
Encyklopedia Martial Arts of the World (Green 2001) podaje, że Shuri-te było nieformalnie znane jako Shorin-ryu, a Naha-te jako Shorei-ryu, temu jednak przeczy zaliczenie przez Funakoshiego kata Tekki (Naihanchi) i Jion z programu Shuri do Shorei oraz wskazanie przez stowarzyszenie Itosu z Shuri jako przedstawiciela Shorei. Oficjalne źródła okinawskie (prefektura, Biuro Gabinetu (polityka Okinawy) i Okinawskie Centrum Informacji o Karate) nie używają Shorei-ryu jako nazwy linii ani szkoły. Wywodzenia nazwy od świątyni Shorei-ji nie znaleźliśmy w źródłach, Funakoshi wyjaśnia tylko Shorin, od świątyni Shaolin. Według angielskiej Wikipedii amerykański pionier Robert Trias używał dla swojej szkoły nazw takich jak Goju-Shorei-ryu, a od 1964 roku Shuri-ryu. Higaonna Kanryo jest odnowicielem Naha-te, a nie założycielem Shorei-ryu.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.