Meibukan Goju-ryu
明武舘剛柔流Okinawska gałąź goju-ryu założona w 1952 roku przez Meitoku Yagiego. Dodała do programu własny zestaw kata nazwanych po czterech strażnikach.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Meibukan Goju-ryu
O sztuce walki Meibukan Goju-ryu
Meibukan goju-ryu to okinawska gałąź goju-ryu, którą w 1952 roku założył Meitoku Yagi (6 marca 1912 – 7 lutego 2003), otwierając dojo w dzielnicy Daido w Nasze. Nazwa meibukan znaczy mniej więcej „dom szlachetnego wojownika”. Yagi zaczął ćwiczyć u Chojuna Miyagiego, twórcy goju-ryu, w 1927 roku, mając czternaście lat. Czas i okoliczności warte są wzmianki: Miyagi przyjmował wtedy uczniów bardzo powściągliwie i uczył w małych grupach, więc Yagi należał do wąskiego kręgu, który otrzymał metodę wprost od źródła. Osobliwością gałęzi jest własny zestaw kata. Klasyczne goju-ryu opiera się na formach odziedziczonych po Miyagim i nowych zwykle się nie dodaje; w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych Yagi stworzył serię meibuken, do której należą Tenchi, czyli niebo i ziemia, oraz czwórka nazwana po strażnikach stron świata z mitologii chińskiej: Seiryu, błękitny smok wschodu, Byakko, biały tygrys zachodu, Suzaku, czerwony feniks południa, i Genbu, czarny żółw północy. Uznanie przyszło też spoza sztuk walki. 29 kwietnia 1986 roku cesarz Hirohito nadał Meitoku Yagiemu tytuł żywego skarbu narodowego za wkład w sztuki walki — zaszczyt, który karatece przypada tylko wyjątkowo. Yagi zmarł w 2003 roku w wieku dziewięćdziesięciu lat.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.