ImpakuImpaku

Shorinji-ryu Kenkokan

少林寺流拳行館

Japońskie karate Koriego Hisataki z lat powojennych: pionowa pięść, kopnięcie piętą i walka w ochraniaczach, z której wyrósł system zawodów koshiki karatedo.

Podstawowe informacje

Założyciel
Kraj pochodzeniaJaponia
RegionAzja
Główny naciskUderzenia
Poziom kontaktuLekki kontakt

Charakter i pochodzenie

StatusŻywa, zorganizowana
Typ liniiTradycyjna
Epoka powstaniaXX wiek

Trening

StrójStrój tradycyjny
SparingTylko ćwiczenia z partnerem
Rola broniBroń opcjonalnie
Rola formFormy są podstawą

Dla kogo

Programy dla dzieciNie naucza się dzieci
Odpowiednie dla seniorówOdpowiednie dla seniorów
Wymagania fizyczne2/5
Ryzyko kontuzji2/5
Przełożenie na samoobronę2/5
Korzyść kondycyjna3/5
Jak oceniamy skale →

Organizacja i zawody

Format zawodówBez zawodów
Kategorie wagoweNie
Status olimpijskiNieolimpijska
Szacowana liczba ćwiczącychPoniżej 10 tys.

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiKluczowe
KopnięciaZnaczące
Rzuty i obaleniaMarginalne
Walka w parterzeNie występuje
Dźwignie i unieruchomieniaMarginalne
BrońNie występuje

Katalogi i bazy dla Shorinji-ryu Kenkokan

👊 Baza technik1 pozycji
→
📖 Słownik pojęć30 pozycji
→
👥 Osobistości i mistrzowie1 pozycji
→

O sztuce walki Shorinji-ryu Kenkokan

Shorinji-ryu Kenkokan to japoński styl karate, który po drugiej wojnie światowej założył Kori Hisataka, według centrali szkoły czytany po okinawsku Kudaka. Rozprawa doktorska z Uniwersytetu Ryukyu (Zacharski, 2019) podaje, że Hisataka, późniejszy założyciel Kenkokan, w 1932 roku przedstawił karate w Mandżurii. Rok założenia różni się w źródłach. Angielska Wikipedia i witryna i-budo.com podają pierwsze dojo w 1945 roku w parku Oshima we wsi Hamada w prefekturze Kumamoto, centrala szkoły i Światowa Federacja koshiki karatedo (WKKF) czerwiec 1947. Centrala szkoły jako nauczycieli Hisataki podaje Chotoku Kyana i Sandę Kanagusuku oraz pisze, że przez rok uczył się judo w Kodokanie i osiągnął 4. dan. Okinawa Karate Information Center (OKIC) podaje, że z uczniów Kyana wyszło kilka szkół. Styl jest znany z pionowej pięści, kopnięcia piętą i walki w ochraniaczach bogu. Angielska Wikipedia podaje te elementy jako innowacje założyciela, ale centrala szkoły przypisuje pionową pięść już Kyanowi. Od 1974 roku nauką kieruje syn założyciela, Masayuki Hisataka, który według WKKF opracował ochraniacze Super Safe i system zawodów koshiki karatedo.

Historia

Centrala szkoły podaje, że Hisataka urodził się 22 kwietnia 1907 roku w Shuri i zmarł 14 sierpnia 1988 roku w Tokio. W latach 1929 i 1930 podróżował według niej z Kyanem i Ryosei Kuwae na Tajwan, a jako naczelnik stacji kolejowej w Mandżurii spotkał Minoru Mochizukiego, związanego z Yoseikan budo. Japońska Wikipedia nie podaje roku założenia i pisze tylko, że szkoła powstała po wojnie. Według hombu i WKKF centrala przeniosła się w 1955 roku do dzielnicy Waseda w tokijskim Shinjuku.

Czym się różni

Centrala szkoły przypisuje pionową pięść, szersze wykorzystanie bioder i ruch kątowy Chotoku Kyanowi, którego szkołę według hombu wymawia się po japońsku Shorinjiryu. Angielska Wikipedia zalicza pionową pięść do innowacji Hisataki. To nie jest ten sam styl co Shorinji kempo, które według Nippon Budokan powstało w 1947 roku.

Technika

Angielska Wikipedia podaje wśród cech stylu pionową pięść tate ken, kopnięcie piętą, zaangażowanie całego ciała w technikę z doprowadzeniem ruchu do końca, umówioną wcześniej walkę yakusoku kumite oraz ochraniacze, w których uczeń może wypróbować technikę bez powstrzymywania siły. Witryna shorinjiryu.org pisze, że Hisataka nalegał na bogu, które chroni przed urazami, a jednocześnie pozwala na kontakt. Centrala podaje, że ochraniacze osłaniają trafiane miejsca, a nie ręce i nogi, więc można wykonać pełną technikę. Głównymi katami były według angielskiej Wikipedii Naihanchin, Nijushiho, Sanchin, Chinto i Kusanku, a katami z bronią Shishiryu no Bo, Jo kata i Nijushiho no Sai. Masayuki Hisataka dodał później Gorin no Bo i Gokyoku no Ken.

Trening

Centrala szkoły podaje, że kumite ćwiczy się z pustą ręką i z bronią, w ochraniaczach i bez nich, oraz że Kori Hisataka stworzył zupełnie własną postać yakusoku randori kumite. Angielska Wikipedia pisze o silnym nacisku na umówione wcześniej pary i na broń bo, jo i sai, a dzisiejsza centrala podkreśla bo, sai i miecz. Według centrali w Kenkokan pierwotnie używano w kumite ochraniaczy z kendo.

Stopnie i postępy

Angielska Wikipedia podaje dziesięć kyu od białego pasa i dziesięć danów. Dla 6. do 8. dan podaje uroczysty biało-czerwony pas, a dla 9. i 10. dan pas czerwony. Stopnie koshiki karatedo z własnymi tytułami wydaje WKKF.

Dziś

Głową stylu jest według centrali Masayuki Kukan Hisataka, 10. dan, urodzony w listopadzie 1940 roku. Po śmierci ojca w 1988 roku został według centrali głównym profesorem. Ryukyu Shimpo podał go w 2022 roku jako prezydenta WKKF. Angielska Wikipedia wymienia wydzielone szkoły Shorinjiryu Kenyukai Watanabe-ha, Genbukan, Kenryukan, Kentokukan i Koshinkai.

Ciekawostki

Centrala szkoły wyjaśnia, że japońskie nazwisko Hisataka czyta się po okinawsku Kudaka, od wyspy Kudaka, i dlatego niektóre kata noszą tę nazwę, na przykład Kudaka No Naihanchin. Masayuki Hisataka wygrał według centrali All Japan Open Karatedo Championships w latach 1961 i 1962.

Często zadawane pytania

Kto założył Shorinji-ryu Kenkokan?

Kori Hisataka (1907 do 1988), uczeń Chotoku Kyana. Rok założenia źródła podają jako 1945 lub czerwiec 1947.

Jaki jest związek Kenkokan z koshiki karatedo?

Koshiki karatedo to system zawodów z ochraniaczami Super Safe, który według WKKF opracował syn założyciela, Masayuki Hisataka. Centrala Kenkokan opisuje go jako system otwarty dla wszystkich stylów.

Czym Kenkokan różni się od innych stylów karate?

Angielska Wikipedia podaje pionową pięść, kopnięcie piętą i walkę w ochraniaczach. Pionową pięść centrala szkoły przypisuje już Chotoku Kyanowi.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

Shorei-ryuChitō-ryūMatsubayashi-ryuShorin-ryu SeibukanShorin-ryu ShorinkanShorin-ryu Shidokan