Shootboxing
シュートボクシングJapoński sport walki w stójce, założony przez Caesara Takeshi w 1985 roku, który do uderzeń i kopnięć dodaje rzuty, duszenia i dźwignie w stójce, a zakazuje walki w parterze.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Shootboxing
Shootboxing to japoński sport walki w stójce, który według Shoot Boxing Association (SB) założył w 1985 roku Caesar Takeshi. Rok 1985 podaje także Number Web. Number Web opisuje jego koncepcję jako MMA w stójce, w którym obok uderzeń i kopnięć obowiązują rzuty oraz duszenia i dźwignie w stójce. Stowarzyszenie deklaruje, że jego założyciel jest byłym japońskim mistrzem kickboxingu w wadze półśredniej i obecnie jego prezesem, oraz że odwołuje się do bushido i do zasady nieatakowania leżącego przeciwnika.
Czytaj dalej
Według japońskiej Wikipedii Caesar poznał Karla Gotcha przez Satoru Sayamę, uczył kickboxingu członków UWF, a to doświadczenie skłoniło go do dodania rzutów i dźwigni do walki w stójce. Miesiąc założenia różni się w źródłach: japońska Wikipedia podaje wrzesień 1985 roku, angielska Wikipedia sierpień 1985 roku. Stowarzyszenie deklaruje, że organizuje turniej światowy S-Cup od 1995 roku i kobiecy Girls S-Cup od 2009 roku. Prowadzi je firma Caesar International z siedzibą w Tokio. Zasady SB z 2026 roku wyznaczają walkę na 3 lub 5 rund po 3 minuty, a rozstrzyga ją KO po uderzeniu lub rzucie, poddanie po dźwigni lub duszeniu w stójce albo punkty. Punkty przyznaje się za uderzenia, za rzuty, które sędzia zapowiada okrzykiem shoot, oraz za dźwignie i duszenia w stójce z okrzykiem catch. Zasady zakazują jakiejkolwiek walki w parterze, a łokcie dopuszczają tylko w klasie eksperckiej, za zgodą obu zawodników.
Historia
Według japońskiej Wikipedii Caesar Takeshi, urodzony 17 sierpnia 1955 w Nagato w prefekturze Yamaguchi, zadebiutował jako zawodowy kickbokser w 1972 roku i zdobył tytuł w wadze półśredniej Nihon Kickboxing Kyokai. Za pośrednictwem Satoru Sayamy poznał według niej Karla Gotcha i uczył kickboxingu członków UWF, w tym Akirę Maedę, co skłoniło go do dodania rzutów i dźwigni do walki w stójce. Number Web, badanie Hishidy i Nakajimy oraz stowarzyszenie podają jako rok założenia 1985. Japońska Wikipedia podaje wrzesień 1985, angielska sierpień 1985, powołując się na autobiografię Tatsuo Nakano. Według japońskiej Wikipedii stowarzyszenie powstało w 1986 roku. Stowarzyszenie podaje, że pierwszy S-Cup odbył się 31 stycznia 1995 roku w Osaka Prefectural Gymnasium, a drugi był jedynym podzielonym na dwa wydarzenia w latach 1996 i 1997. Według japońskiej Wikipedii SB od początku przyjmowała zawodniczki z rozwiązanego japońskiego stowarzyszenia kobiecego kickboxingu, a w 1998 roku zorganizowała pierwsze wydarzenie wyłącznie kobiece w japońskich sportach walki. Pierwszy Girls S-Cup wygrała według stowarzyszenia 23 sierpnia 2009 roku w Tokio RENA, a w 2015 roku odbyła się na nim pierwsza w historii SB kobieca walka o tytuł mistrza świata.
Czym się różni
Od kickboxingu shootboxing według przepisów SB różni się tym, że oprócz uderzeń i kopnięć dopuszcza rzuty, duszenia i dźwignie w stójce oraz punktuje rzuty. Od muay thai odróżnia go między innymi zakaz łokci, obowiązujących tylko w klasie ekspertów za zgodą obu zawodników. Od MMA różni się całkowitym zakazem walki w parterze i ataków na leżącego przeciwnika, a dźwignie i duszenia obowiązują tylko w stójce. Number Web pisze, że przez zakaz walki w parterze w shootboxingu w niekorzystnej sytuacji jest także grappler, a w ringu SB zdarza się, że zawodnik prowadzący w uderzeniach przegrywa przez punkty za rzuty.
Technika
Przepisy SB z 2026 roku podają jako rzuty do przodu na przykład kubinage i ippon seoi nage, a jako rzuty do tyłu niemiecki suplex i backdrop. Wśród technik kończących w stójce wymieniają duszenie od tyłu (sleeper hold), duszenie od przodu (front choke) i dźwignie na ramię (armlock). Pozycję stojącą przepisy definiują tak, że żaden z zawodników nie dotyka maty niczym innym niż stopami, i tylko w niej obowiązują dźwignie i duszenia. Według japońskiej Wikipedii hit points przyznaje się za uderzenia pięścią, kopnięcia i kolana. Number Web opisuje taktykę shootboxera, który przegrywając w wymianie uderzeń, szuka szansy w rzutach i submisjach, przy czym nieudane zakładanie dźwigni wyczerpuje i naraża na uderzenia. Według Number Web w shootboxingu w niekorzystnej sytuacji jest zarówno czysty kickboxer, jak i grappler.
Trening
Hishida i Nakajima w badaniu z 2019 roku podają, że dorosły zawodnik trenuje skakankę, boks z cieniem, mass boxing, mass sparring, ostry sparing, łapy, worek, trening siłowy i rozciąganie, najczęściej w odcinkach po 3 minuty. Podstawowy trening badanego dojo odbywa się według nich tylko z ciężarem własnego ciała bez przyrządów, na przykład hinduskie przysiady, przysiady z wyskokiem, burpees, pompki na pięściach i mostki karkowe. Według badania na trzy tygodnie przed walką intensywność treningu rośnie, a tuż przed walką ogranicza się elementy ryzykowne, takie jak sparing. W badanym dojo według badania starsi uczą młodszych i w odróżnieniu od tradycyjnych budo na początku i na końcu treningu nie wymaga się formalnego ukłonu ani medytacji. Japońska Wikipedia podaje amatorskie turnieje Young Caesar Cup w Tokio, Nagoi i Osace w kasku, ochraniaczach kolan i goleni oraz koszulce.
Zawody
Według przepisów SB z 2026 roku walka toczy się na 3 lub 5 rund po 3 minuty i rozstrzyga ją KO uderzeniem lub rzutem, poddanie po dźwigni lub duszeniu w staniu albo punkty. Rzut liczy się tylko wtedy, gdy przeciwnik przeleci wyżej niż pas rzucającego, obie jego nogi opuszczą matę i upadnie na plecy. Za rzut do przodu sędzia z okrzykiem shoot daje 1 punkt, za rzut do tyłu 2 punkty. Za duszenie lub dźwignię w staniu, z których trudno się wydostać, wywołuje catch i przyznaje 1 punkt, a poddanie oznacza wygraną przez KO. Trzy nokdauny w jednej rundzie oznaczają techniczne KO. Punktują trzej sędziowie i wygrywa ten, kto zdobędzie co najmniej dwa głosy, w przeciwnym razie następuje dogrywka. Przepisy rozróżniają klasy expert, expert special, freshman i starting, a łokcie obowiązują tylko w klasie expert za zgodą obu zawodników. Stowarzyszenie podaje, że S-Cup to światowy turniej ośmiu zawodników w jeden wieczór, odbywany raz na dwa lata, początkowo w wadze 70 kg, a od 2014 roku w wadze 65 kg.
Dziś
Spółką prowadzącą SB jest według jej strony Caesar International z siedzibą w Tokio, którą jako prezes zarządu kieruje były mistrz Kenichi Ogata. SB deklaruje, że chce przekazywać przez shootboxing uprzejmość, siłę i zdrowego ducha nie tylko zawodnikom, ale i młodzieży oraz dzieciom niechodzącym do szkoły. Badanie Hishidy i Nakajimy z 2019 roku opisuje bezpłatne dojo shootboxingu prowadzone przez wolontariuszy w jednej z dzielnic Tokio jako miejsce włączania społecznego dzieci z ubogich rodzin, dzieci prześladowanych, delikwentów i dzieci niechodzących do szkoły. Według badania organizacja organizuje także akcje wolontariackie, a po trzęsieniu ziemi w 2011 roku gotowała posiłki dla poszkodowanych. Japońska Wikipedia podaje, że w kwietniu 2026 roku wszystkie tytuły mistrza świata SB poza kobiecą wagą muszą, którą posiada RENA, były nieobsadzone.
Ciekawostki
Według japońskiej Wikipedii Caesar rozważał nazwę Shooting Boxing, ale Sayama poradził mu, że dwie końcówki -ing brzmią dziwnie, i tak powstała nazwa Shoot Boxing. Długie legginsy i ochraniacze goleni są według niej znakiem rozpoznawczym shootboxerów, ale nie są obowiązkowe, a Caesar wprowadził je, bo nie lubił kopać gołą nogą. Stowarzyszenie podaje, że Holender Andy Souwer wygrał S-Cup czterokrotnie, w latach 2002, 2004, 2008 i 2012. Według japońskiej Wikipedii Caesar 22 sierpnia 2015 wystąpił na gali z okazji 30. rocznicy SB w pokazowej walce z Andym Souwerem na sześćdziesiąte urodziny. Number Web opisuje walkę z 4 września 2009 w Korakuen Hall, w której Tajlandczyk Boowie Sor Udomson w czwartej rundzie podniósł rywala z SB po uderzeniu kolanem w korpus, rzucił go do tyłu i jako bokser tajski zdobył shoot point.
Często zadawane pytania
Kto założył shootboxing?
Według stowarzyszenia SB i badania Hishidy i Nakajimy założył go Caesar Takeshi, były japoński mistrz kickboxingu w wadze półśredniej. Rok 1985 podają zarówno Number Web, jak i stowarzyszenie.
Czy w shootboxingu dozwolona jest walka w parterze?
Nie, zasady SB z 2026 roku zakazują jakiejkolwiek walki w parterze oraz ataku na leżącego przeciwnika. Dźwignie i duszenia liczą się tylko w stójce.
Ile punktów shootboxing daje za rzut?
Według zasad SB sędzia przyznaje za udany rzut do przodu z okrzykiem shoot 1 punkt, a za rzut do tyłu 2 punkty. Rzut liczy się tylko wtedy, gdy przeciwnik poleci wyżej niż pas rzucającego, obie jego stopy oderwą się od maty i upadnie na plecy.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.