Shaolin Quan
少林拳Zespół stylów związanych z klasztorem Shaolin w Henanie. Tradycja bojowa jest udokumentowana od czasów dynastii Ming, gdy mnisi służyli także jako wojsko.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Shaolin Quan
O sztuce walki Shaolin Quan
Kung-fu shaolińskie (shaolin quan) to zbiór stylów związanych z klasztorem Shaolin w prowincji Henan. Klasztor założono w 495 roku, a jego tradycja bojowa jest udokumentowana od czasów dynastii Ming, gdy mnisi shaolińscy służyli także jako siła zbrojna — zwłaszcza przeciw najazdom od strony wybrzeża. To historyczna podstawa sławy klasztoru. Legendę trzeba jednak oddzielić. Przypisanie początków walki shaolińskiej indyjskiemu mnichowi Bodhidharmie pochodzi z tekstów spisanych wieki po jego czasach i nie broni się jako zapis historyczny. Udokumentowane jest co innego: klasztor miał własną praktykę bojową i przez długi czas przyciągał oraz szkolił wojowników. Technicznie Shaolin jest parasolem — mieszczą się pod nim dziesiątki stylów i setki układów. Wspólne są wyprostowana postawa, długie ruchy, mocne pozycje i nacisk na przygotowanie fizyczne. Style zwierzęce (tygrys, żuraw, lampart, wąż, smok) są obrazami dydaktycznymi uczącymi różnych jakości ruchu, nie naśladowaniem zwierząt. Do tradycji należą broń — kij uchodzi za shaolińską broń numer jeden — i tak zwany twardy qigong, hartowanie ciała. Dzisiejszy obraz dzieli się na tradycję klasztorną, wushu sportowe i akrobatykę pokazową znaną z tournée. Różnica jest zasadnicza, a to, co się faktycznie ćwiczy, bywa w każdym klubie inne.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.