Seiken
正拳
Powierzchnia uderzeniowa pięści w karate: knykcie palca wskazującego i środkowego. Dosłownie „właściwa pięść”, podstawa prostych uderzeń zuki.
Podstawowe informacje
Budowa słowa
Definicja
Seiken (正拳) oznacza „właściwa pięść”: sei to właściwy, ken pięść. W karate określa przednią powierzchnię zaciśniętej pięści, a konkretnie knykcie palca wskazującego i środkowego, które przy prostym uderzeniu trafiają w cel. Kciuk przy zaciskaniu pięści kładzie się z zewnątrz na palec wskazujący i środkowy, nigdy do wnętrza pięści. Seiken jest podstawową powierzchnią uderzeniową większości prostych uderzeń zuki: choku-zuki w miejscu, oi-zuki z krokiem i gyaku-zuki tylną ręką. Nazwa powierzchni często pojawia się wprost w nazwie techniki, jak w seiken choku-zuki. W tradycyjnych szkołach tę twardą powierzchnię uderzeniową ćwiczy się, uderzając w makiwarę.
Powiązania z innymi pojęciami
Zobacz też
Grzbiet zaciśniętej pięści, dosłownie „odwrócona pięść”. W karate prowadzi się nim smagające uderzenie uraken-uchi, zwykle w twarz lub skroń.
Makiwara巻き藁Okinawska deska uderzeniowa, dosłownie „zwinięta słoma”. Na sprężystym słupie z poduszką ćwiczy się uderzenia i hartuje powierzchnie uderzeniowe.