Meifu Shinkage-ryū (Rzucanie ostrzami)
明府真影流Nowoczesna japońska szkoła rzucania ostrzami, wywodząca się z shurikenjutsu szkoły Katori Shintō-ryū. Jej rzut jest krótszy, szybszy i trudniejszy do odczytania.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Meifu Shinkage-ryū (Rzucanie ostrzami)
Meifu Shinkage-ryū to japońska szkoła rzucania ostrzami, założona przez Someyę Chikatoshiego. Źródła nie zgadzają się co do daty: niektóre podają rok 1979, inne mówią jedynie o latach siedemdziesiątych, dlatego katalog traktuje ten rok jako przybliżony. W przeciwieństwie do dawnych szkół nie powstała w zbrojowni wojownika, lecz z decyzji jednego nauczyciela, by wyodrębnić jedną umiejętność ze starszej tradycji i zbudować na niej samodzielny program nauczania. Jej korzenie tkwią w shurikenjutsu szkoły Tenshin Shōden Katori Shintō-ryū; Someya trenował pod kierunkiem Sugino Yoshio i przepracował rzut tak, by był krótszy, szybszy i trudniejszy do odczytania dla przeciwnika. To właśnie definiuje tę szkołę. Nie chodzi o zasięg ani o trafienie z dużej odległości, lecz o to, by ruch ręki nie dał się rozpoznać wcześniej jako rzut — ostrze ma wychodzić z gestu, który niczego nie zapowiada. Trenuje się z własnym typem ostrza tej szkoły, ale uczniowie rzucają też ostrzami innych szkół, aby poznać, jak zachowanie grotu zmienia się wraz z kształtem i masą. Obecnym zwierzchnikiem szkoły jest Ōtsuka Yasuyuki. Mimo młodego wieku szkoła rozprzestrzeniła się międzynarodowo: według źródła w październiku 2016 roku liczyła ponad dwustu ćwiczących poza Japonią, a oddziały lub grupy studyjne ma, obok Europy, także w Ameryce Północnej i Południowej, w Australii oraz w Czechach. Jak na dyscyplinę, która przez większość swojej historii bywała jedynie dodatkiem w szkoleniu zaawansowanych uczniów, jest to niezwykłe rozpowszechnienie.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.