ImpakuImpaku

Lameco Eskrima

Eskrima Edgara Sulite, zestawiona z nauk kilku filipińskich mistrzów. Według Wileya nazwa składa się z larga mano, medio i corto.

Podstawowe informacje

Założyciel
Kraj pochodzeniaFilipiny
RegionAzja
Główny naciskBroń
Poziom kontaktuPełny kontakt

Charakter i pochodzenie

StatusŻywa, zorganizowana
Typ liniiNowoczesna synteza
Epoka powstaniaXX wiek

Trening

StrójStrój tradycyjny
SparingPółkontakt
Rola broniBroń w centrum
Rola formFormy są podstawą

Dla kogo

Programy dla dzieciGrupy dziecięce powszechnie
Odpowiednie dla seniorówOdpowiednie z modyfikacjami
Wymagania fizyczne3/5
Ryzyko kontuzji2/5
Przełożenie na samoobronę3/5
Korzyść kondycyjna4/5
Jak oceniamy skale →

Organizacja i zawody

Format zawodówFormy
Kategorie wagoweNie
Status olimpijskiNieolimpijska
Szacowana liczba ćwiczących10–100 tys.

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiKluczowe
KopnięciaZnaczące
Rzuty i obaleniaZnaczące
Walka w parterzeNie występuje
Dźwignie i unieruchomieniaZnaczące
BrońKluczowe

Katalogi i bazy dla Lameco Eskrima

📖 Słownik pojęć1 pozycji
→
👥 Osobistości i mistrzowie1 pozycji
→

O sztuce walki Lameco Eskrima

Lameco eskrima to filipiński system, który według Wileya zestawił Edgar G. Sulite, urodzony w 1957 roku w Tacloban City. Według Wileya Sulite uczył się u wielu eskrimadorów, a ich lekcje później połączył w system nazwany lameco eskrima. Według Wileya sam podkreślał, że system jest wyjątkowy tylko nazwą, a ruchy mają źródło w stylach jego mistrzów. Według słów Sulite'a u Wileya nazwę tworzą pierwsze sylaby trzech dystansów, la od larga mano, me od medio i co od corto. Wiley jako głównych nauczycieli podaje Jose D. Caballero, Leo T. Gaje Jr., Jesusa Abellę i Antonia Ilustrisimo. Najważniejszym elementem jest według Sulite'a dwanaście podstawowych uderzeń. Według Wileya Sulite przeprowadził się 30 czerwca 1989 roku do USA i został osobistym instruktorem eskrimy Dana Inosanto i Larry'ego Hartsella. Według angielskiej Wikipedii zmarł 10 kwietnia 1997 roku w następstwie udaru. Nie znaleźliśmy roku powstania systemu.

Historia

Według Wileya ojciec Sulite'a, Helacrio Sulite, przekazał mu rodzinny styl Sulite. Po przeprowadzce do Ozamis City w 1975 roku Sulite uczył się według Wileya u Jose D. Caballero de campo uno-dos-tres orihinal eskrima, a przez Pablicito Cabahuga poznał Jesusa Abellę, twórcę moderno largos. Jednocześnie uczył się u Leo T. Gaje Jr. w pekiti tirsia kali. Po ukończeniu szkoły wyższej w 1981 roku przeniósł się według Wileya do Manili i do Antonia Ilustrisimo dotarł przez jego ucznia Yuliego Romo, a u Ilustrisimo trenował w jego domu w Tondo. Według Wileya krótko uczył się też u innych mistrzów, których wymieniał jako wpływy mniejszych systemów.

Czym się różni

Według Wileya Sulite mówił, że lameco różni się od innych skupieniem i zamiarem. O Ilustrisimo mówił jako o dobrym wojowniku, który nie miał metody nauczania, a sam chciał przekazywać lameco zrozumiale i ze szczegółowym wyjaśnieniem dla zwykłego ucznia. Wiley zalicza lameco eskrima razem z Cabales serrada escrima do systemów nazwanych według ulubionego dystansu walki.

Technika

Według Wileya Sulite określał dystanse według zasięgu. Gdy wyciągnięte kije stykają się końcami na wysokości nadgarstka, jest to dystans długi, dotknięcie ręką łokcia przeciwnika to średni, a zasięg do ramienia to dystans bliski. Oprócz dwunastu uderzeń system zawiera według Sulite'a dwanaście rodzajów pracy nóg od różnych mistrzów. Angielska Wikipedia podaje jako główną broń kij z rattanu, a dalej pracę z jednym i dwoma kijami, jednym i dwoma sztyletami, kijem i sztyletem, mieczem, tyczką, szalem i pustą ręką.

Trening

Wiley pisze, że lameco jest znane jako system drilli zwanych laban-laro. Niedzielny trening w domu Sulite'a w południowej Kalifornii nazywał się według Wileya Sunday school i był to sparing pełnokontaktowy z ograniczoną liczbą zasad. Ochraniacze służyły tam według Wileya do ochrony kości, nie jako tarcza do krycia się.

Stopnie i postępy

Przy układaniu programu nauczania Sulite według Wileya wychodził z systemu Caballero, który dzielił naukę na poziomy takie jak szkoła podstawowa, szkoła średnia i uczelnia wyższa. Angielska Wikipedia bez podania źródła opisuje stopnie od unang baitang do ika-limang baitang oraz punong guro z kolorowymi pasami i paskami.

Dziś

Według angielskiej Wikipedii po śmierci Sulite'a jego żona mianowała prezydentem Lameco Eskrima International Leonarda Trigga, a wiceprezydentem Dana Inosanto, FMA Pulse pisze jednak, że Inosanto mianował sam Sulite. Wikipedia podaje, że lameco w postaci Sulite'a uczą David Gould, Dino Flores i Wolfgang Mueller, a wśród innych grup wymienia Lameco SOG i Bakbakan International. Lameco Eskrima International prowadzi witrynę internetową lamecoeskrimaintl.com.

Ciekawostki

Według Wileya Sulite napisał książki The Secrets of Arnis, Advanced Balisong i Masters of Arnis, Kali and Eskrima oraz pojawił się na trzech okładkach czasopism o sztukach walki. David Gould podaje w witrynie Tambuli Media, że 28 lipca 1996 roku został ostatnim instruktorem, którego Sulite certyfikował.

Często zadawane pytania

Co oznacza nazwa lameco?

Według słów Sulite'a u Wileya są to pierwsze sylaby dystansów larga mano, medio i corto.

U kogo uczył się Edgar Sulite?

Wiley wymienia Jose D. Caballero, Leo T. Gaje Jr., Jesusa Abellę i Antonia Ilustrisimo, a także rodzinny styl Sulite.

Czy lameco jest odgałęzieniem Kalis Ilustrisimo?

Nie. Wiley opisuje je jako system, który Sulite zestawił z nauk kilku mistrzów, a Ilustrisimo jest jednym z nich.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

Modern ArnisBalintawakKombatan (Presas Arnis)Inayan EskrimaSayoc KaliKabaroan Eskrima