Edgar Sulite
Filipiński mistrz eskrimy (1957–1997) z Taclobanu, twórca systemu Lameco Eskrima, który od 1989 roku uczył w USA, między innymi Dana Inosanto.
Podstawowe informacje
FilipinyBiografia
Edgar Sulite był filipińskim mistrzem eskrimy i twórcą systemu Lameco Eskrima. Urodził się 25 września 1957 roku w Tacloban City i zmarł 10 kwietnia 1997 roku w wieku 39 lat.
Do sztuk walki wprowadził go ojciec, bokser i arnisador. Ukończył ekonomię i uczył się u wielu mistrzów, wśród nich Leo Gaje (Pekiti-Tirsia Kali), Jose D. Caballero (De Campo Uno-Dos-Tres Orihinal), Jesusa Abelli (Modern Largo) i Antonia Ilustrisima. Sam należy do tak zwanych pięciu filarów Kalis Ilustrisimo. W 1981 roku przeniósł się do Manili, gdzie trenował kaskaderów i znane osobistości.
Nazwa Lameco powstała ze słów Largo, Medio i Corto, czyli z trzech dystansów walki. System pracuje z jednym i dwoma kijami, sztyletem, mieczem, tyczką, chusteczką i gołymi rękami, a broń trenuje się od początku. Z Yuli Romo opracował ochraniacze rąk i przedramion do bardziej realistycznego sparingu. Roku powstania systemu nie znaleźliśmy w źródłach. Napisał książki Secrets of Arnis, Advanced Balisong i Masters of Arnis, Kali and Eskrima.
30 czerwca 1989 roku przeniósł się do USA. Do jego uczniów należeli Dan Inosanto, Diana Lee Inosanto, Ron Balicki i Larry Hartsell. Przyczynę jego śmierci angielska Wikipedia opisuje jako powikłania po udarze, przyjaciel i naoczny świadek Alex Co jako tętniaka. Wdowa mianowała następnie prezydentem Lameco Eskrima International Leonarda Trigga, a wiceprezydentem Dana Inosanto. Nie znaleźliśmy cytatu Edgara Sulite o możliwym do prześledzenia pochodzeniu.
Młodość
Edgar Sulite urodził się 25 września 1957 roku w Tacloban City, pierwsze lata spędził według wydawcy książki Goulda w Taclobanie i Ozamiz City. Do filipińskich sztuk walki wprowadził go jako chłopca ojciec, bokser i arnisador, a według serwisu Mandirigma Research Organization dorastał w barrio, gdzie widywał pojedynki na ostrza. Ukończył studia licencjackie z ekonomii i już w szkole szukał mistrzów eskrimy.
Szkolenie i nauczyciele
Trenował u Leo Gaje (Pekiti-Tirsia Kali), Jose D. Caballero (De Campo Uno-Dos-Tres Orihinal), Jesusa Abelli (Modern Largo) i Antonia Ilustrisima, wydawca Tambuli Media wymienia też Pablicita Cabahuga i Irenea Olavidesa. Alex Co poznał go po raz pierwszy na początku lat osiemdziesiątych na turnieju arnisu, na który zabrał go Yuli Romo. W 1981 roku przeniósł się do Manili, zaprzyjaźnił się z aktorem Rolandem Dantesem i trenował kaskaderów i znane osobistości. Należał do tak zwanych pięciu filarów Kalis Ilustrisimo.
Wkład i innowacje
Nazwa Lameco powstała ze słów Largo, Medio i Corto, czyli z trzech dystansów walki, a system według mandirigma.org łączy pięć głównych i sześć pobocznych systemów eskrimy. Pracuje z jednym i dwoma kijami, sztyletami, kijem ze sztyletem, mieczem, tyczką, chusteczką i gołymi rękami, a broń trenuje się od początku. Wprowadził sparing treningowy Laban Laro i z Yuli Romo opracował ochraniacze rąk i przedramion do bardziej realistycznego sparingu. Napisał książki Secrets of Arnis, Advanced Balisong i Masters of Arnis, Kali and Eskrima, do której według Alexa Co zbierał materiał w podróżach do mistrzów po prowincjach. Lat ich wydania nie udało nam się udokumentować.
Legendy i udokumentowane fakty
Przyczyna jego śmierci 10 kwietnia 1997 roku podawana jest różnie. Angielska Wikipedia pisze o powikłaniach po udarze, Alex Co, który był przy tym obecny, o tętniaku i zapaści na seminarium. Roku założenia Lameco Eskrima nie znaleźliśmy w żadnym z przejrzanych źródeł, Wikipedia podaje tylko przeprowadzkę do Manili w 1981 roku i do USA w 1989 roku. Imię wdowy w źródłach pisze się Felisia i Felisa.
Dziedzictwo
30 czerwca 1989 roku przeniósł się do USA, gdzie reprezentował Arnis Association Leo Gaje. Według Alexa Co przyczyniła się do tego książka Secrets of Arnis, która trafiła do Dana Inosanto. Do jego uczniów należeli według angielskiej Wikipedii Dan Inosanto, Diana Lee Inosanto, Ron Balicki, Larry Hartsell i Fred Degerberg, dla węższego grona prowadził grupę Sulite Orehenal Group. David Gould trenował u niego od 1992 roku, a w lipcu 1996 roku Sulite certyfikował go jako ostatniego instruktora Lameco. Wdowa Felisia Sulite mianowała później prezydentem Lameco Eskrima International Leonarda Trigga, a wiceprezydentem Dana Inosanto.