Sanchin Uechi-ryu

Podstawowe informacje

O kata

Uechi-ryu stawia Sanchin na pierwszym miejscu. To pierwsza kata, której uczy się uczeń tego stylu, a według stowarzyszenia Uechi-ryu Karate-do Rengokai żadna inna kata nie może jej poprzedzać w treningu. Według okinawskiego stowarzyszenia Hozonkai należy ją ćwiczyć trzy razy dziennie. Założycielowi, Kanbunowi Uechiemu, przypisuje się zdanie „Wszystko jest w Sanchin”. Rengokai podsumowuje, co kata ma budować: solidną postawę, przenikliwe spojrzenie, ciało odporne na ciosy oraz koncentrację bez rozpraszających myśli. Strona uechiryu-kenkyujo.com opisuje ją jako katę nauczającą: uczy postawy sanchin dachi, ruchów stylu oraz wzajemnego ustawienia części ciała, które powracają w wyższych katach, a jako pierwsza wprowadza okrężny blok wa uke. Do treningu należy sprawdzanie ciała. Według strony szkoły Shimoji-ha ćwiczący podczas katy otrzymuje od nauczyciela ciosy pięścią i kopnięcia, a kata powtarzana jest trzykrotnie; japońska Wikipedia wymienia trafiane miejsca, barki, brzuch i nogi, oraz mięśnie napinane oddechem. Angielska Wikipedia wspomina też o krokach Sanchin wykonywanych z ciężkimi ceramicznymi naczyniami, nigiri game, w dłoniach. Na liście WUKF z 2024 roku nie znaleźliśmy Sanchin wśród kat Uechi-ryu.

Kata w poszczególnych stylach

Znaczenie nazwy

Angielska Wikipedia w artykule o Uechi-ryu tłumaczy 三戦 jako „trzy bitwy" i zwykle interpretuje ją jako umysł, ciało i ducha. Uechiryu-kenkyujo.com dodaje interpretację związaną z treningiem: trzema starciami mogą być też te, z którymi mierzy się ćwiczący podczas katy, czyli elastyczność, wyczucie czasu i siła. Okinawskie stowarzyszenie Uechi-ryu Karate-do Hozonkai przedstawia Sanchin jako podstawową katę dla płaszczyzny umysłu, techniki i ciała, w przeciwieństwie do Seisan, która według niego szlifuje techniki do rzeczywistej walki.

Twórca i historia

Angielska Wikipedia zalicza Sanchin do trzech kat, które Uechi-ryu przejęło z Pangai-noon, obok Seisan i Sanseiryu; pozostałych pięć kat stylu dodali Kanei Uechi i inni starsi uczniowie Kanbuna Uechiego. Na przełomie XIX i XX wieku Kanbun uczył się w Fuzhou u nauczyciela, którego Japończycy znają jako Shu Shiwa (po chińsku Zhou Zihe). Rengokai mówi o bezpośrednim przekazie z Pangai-noon, gałęzi południowochińskiego boksu shaolińskiego. Nie udało nam się jednoznacznie ustalić, czy Kanbun zmienił przejęty materiał: według Wikipedii podręcznik Uechi-ryu Kihon twierdzi, że niczego nie zmienił, podczas gdy fudziańskie stowarzyszenie wushu po porównaniu ze szkołami wywodzącymi się od Zhou Zihe wnioskuje o jego własnych zmianach. Według Wikipedii Kanei Uechi w Sanchin sprawiał złudnie miękkie i rozluźnione wrażenie, choć jego ciało było twarde jak skała. Justin Testa (uechi-insights.com) podaje, że George Mattson, który trenował na Okinawie w latach pięćdziesiątych, nazwał to ćwiczenie „OldWay", zgodnie z zasadą pół twardo, pół miękko, bez przesadnego napięcia, jak uczyli Kanei Uechi i Tomoyose Ryuko. Shime Testa opisuje je jako ćwiczenie w parach, w którym nauczyciel, starszy uczeń lub partner sprawdza budowę ciała, równowagę i koncentrację.

Różnice między stylami

Główna różnica względem Goju-ryu leży w dłoni: według angielskiej Wikipedii Uechi-ryu bije otwartą dłonią nukite zuki, podczas gdy Goju-ryu i Chito-ryu używają pięści. Otwarte dłonie miała też Sanchin Higaonny (dai ni) w Goju-ryu, zanim Kyoda Juhatsu zmienił ją na pięści, a Miyagi Chojun przejął tę wersję. Inne jest też miejsce w programie: w Uechi-ryu Sanchin jest pierwszą katą, inne style, według Wikipedii, umieszczają ją później. Postawa sanchin dachi jest w Uechi-ryu postawą wyjściową wszystkich kat tego stylu.

Techniki w kata

Pokrewne katy

• Wariant kata: Sanchin