Juego del palo (Kanaryjska walka na kije)
Kanaryjska walka na kije wywodząca się z tradycji Guanczów. Ciosy zadaje się z kontrolą, a nie z pełną siłą: rozstrzyga precyzja, nie trafienie.
Podstawowe informacje
HiszpaniaCharakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Juego del palo (Kanaryjska walka na kije)
Juego del palo to walka na kije z Wysp Kanaryjskich, nawiązująca do tradycji Guanczów, pierwotnych mieszkańców archipelagu. Nie ma założyciela ani roku powstania: to tradycja ludowa, a nie założona szkoła. Świadectwa są przy tym niezwykle dawne. Gaspar Frutuoso zanotował w XV wieku, jak wyspiarze użyli przeciw Portugalczykom kijów utwardzonych w ogniu, zwanych paos tostados. Jeszcze cenniejsza jest relacja włoskiego inżyniera Leonarda Torrianiego z 1590 roku, który opisał obrzędowy pojedynek dwóch wojowników guanczyjskich i opatrzył go ilustracją; według niego walkę na kije poprzedzało rzucanie kamieniami. Rdzeń techniczny jest nietypowy. Nie chodzi o trafienie przeciwnika z pełną siłą, lecz o takie opanowanie kija, by dotknięcie było oczywiste, a zarazem nieszkodliwe. Bezpieczeństwa nie zapewniają ochraniacze, tylko powściągnięcie ataku; walczący nie musi być silniejszy, musi być dokładniejszy i lepiej trzymać dystans. To właśnie praca z dystansem i kątem kija wymaga lat ćwiczeń. Tradycja dzieli się na style rodzinne — Verga, Acosta, Quintero, Conejero i inne, dziś liczy się ich dziewięć. Każdy ma własny chwyt, postawy i pojmowanie dystansu. W latach siedemdziesiątych XX wieku juego del palo przeszło odnowę w ramach szerszych starań o zachowanie kanaryjskich tradycji ludowych.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.