Juego de Mani
Kubański taniec bojowy pochodzenia afrykańskiego z plantacji trzciny. Dziś utrzymują go głównie zespoły folklorystyczne, a nie kluby walki.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Juego de Mani
O sztuce walki Juego de Mani
Juego de maní to kubański taniec bojowy stworzony przez zniewolonych Afrykanów na plantacjach trzciny cukrowej. Nie ma założyciela ani udokumentowanego roku powstania. Nazwa nie odnosi się do orzeszków ziemnych: maní oznacza w którymś z języków afrykańskich grę wojenną albo taniec wojenny, a dokładnego języka nie da się ustalić. Dyskusja naukowa dzieli się także co do pochodzenia — jedni umieszczają je w Afryce Zachodniej, drudzy w Kongu. Udokumentowane jest natomiast rozpowszechnienie w prowincjach Matanzas i Las Villas w XIX wieku. Zniewoleni grali w maní w skąpym wolnym czasie; właściciele plantacji obstawiali wyniki, a odnotowano też przypadki zmuszania ich do walki dla własnej rozrywki. Obok maní używa się nazw baile de maní, bambosa i juego de maní con grasa. Pierwotna postać stawiała w środku kręgu jednego tancerza, który uchylał się przed ciosami ze wszystkich stron; dopiero później stał się z tego pojedynek dwóch osób. Repertuar obejmuje niskie kopnięcia, podcięcia, ciosy pięścią, uderzenia głową, łokcie, przedramiona, kolana i uderzenia dłonią, a do tego przewroty i przerzuty jako uniki oraz broń w postaci kija lub maczety. Rytm pochodzi z afrokubańskiej religii palo monte. W latach trzydziestych zakazano udziału kobiet i maní stopniowo traciło charakter bojowy. Dziś utrzymują je organizacje folklorystyczne, takie jak Conjunto Folklórico Nacional.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.
