Tinbe-rochin
Inne nazwy: tinbei
Okinawska para tarczy tinbe i krótkiej broni rochin, długiej z grubsza jak przedramię; pchnięcia wykonuje się od dołu w żebra, pod pachę i w gardło.
Podstawowe informacje
JaponiaO broni
Tinbe-rochin łączy tarczę (tinbe, pisaną też tinbei) z krótką włócznią (rochin). Jest jedną z najmniej znanych broni okinawskich. Nie udało nam się ustalić, kiedy i gdzie ta para powstała. Tarcza tinbe ma wymiary około 45 na 38 cm i wykonywano ją z liany, trzciny, metalu lub skorupy żółwia. Rochin bywa długi z grubsza jak przedramię, a jego forma znacznie się różni: od włóczni przez krótkie miecze do narzędzi podobnych do maczety, zwanych seiryūtō. Tarczą pracuje się ruchami kołowymi, aby ograniczyć bezpośredni kontakt z bronią przeciwnika. Rochin służy głównie do pchnięć ku górze, w żebra, pod pachę i w gardło; w zależności od typu rochinu można też siekać. Tinbe-rochin jest jedną z dziewięciu standardowych broni Ryūkyū Kobudō Hozon Shinkōkai. Kobudō Matayoshi ćwiczy tarczę tinbei razem z krótkim mieczem seiryūtō w kacie Timbei no Kata.