Kanegawa no Tinbe

Podstawowe informacje

O kata

Kanegawa no Tinbe (鐘川のティンベー, w odczycie okinawskim Kaniga nu Tinbe) to kata na parę broni tinbe i rochin: w jednej ręce trzyma się tarczę, w drugiej krótką włócznię. Według japońskiej Wikipedii zachowała ją organizacja Ryukyu Kobudo Hozon Shinkokai i przekazywana jest do dziś. Zarówno oddział tej organizacji w Shimizu, jak i dojo Shimbukan zgodnie piszą, że żadna inna kata tinbe nie zachowała się w ich linii. Dojo Ryuseikai opisuje ją jako dynamiczną formę, w której ćwiczący broni się tarczą przed przeciwnikiem, atakuje włócznią oraz unika przeciwnika i wykonuje przewroty po ziemi. Uczy się jej dopiero posiadaczy stopni mistrzowskich. Amerykańska Mankato Kobudo School, ćwicząca według Akamine Hiroshiego z Shimbukanu, również zalicza ją do kat dla czarnych pasów. Tarczę, według oddziału w Shimizu, robiono ze skorupy żółwia lub z plecionych pędów pokrytych kozią skórą. Na oficjalnej liście kat kobudo WUKF Kanegawa no Tinbe widnieje w kolumnie tinbe obok Kuniyoshi no Tinbe, Daijo (Kama) no Tinbe i Matayoshi no Tinbe.

Znaczenie nazwy

Nazwa łączy imię Kanegawa (鐘川) ze słowem tinbe (ティンベー), które japońska Wikipedia tłumaczy jako tarcza. Oddział Ryukyu Kobudo Hozon Shinkokai w Shimizu podaje dla znaków 鐘川 odczyt Kanigawa, a Okinawskie Towarzystwo Tradycyjnego Karate (odks.jp) okinawski odczyt Kaniga nu Tinbe. Tę samą nazwę nosi w tej samej linii także kata z dwoma sierpami, Kanegawa no Nichogama.

Twórca i historia

Tinbe jako broń, według japońskiej Wikipedii, pojawia się na Okinawie już w zapiskach z okresu Trzech Królestw, około roku 1400; sama kata przetrwała w organizacji Ryukyu Kobudo Hozon Shinkokai, którą według angielskiej Wikipedii po drugiej wojnie światowej założył Taira Shinken. Taira, według kobudoindy.com, jako chłopiec uczył się tinbe i rochin u swojego dziadka Kanegawy Gibu (usadojo.com podaje imię Kanegawa Gimu, 1862–1921). Tego, że kata nosi imię właśnie po nim, nie udało nam się udokumentować w źródłach.

Różnice między stylami

Matayoshi Kobudo ma własną katę na tarczę, podawaną przez angielską Wikipedię jako Timbei no Kata, w której tarcza łączy się z seiryuto; to inna kata. Różni się też broń w prawej ręce: dojo Shimbukan podaje krótkie ostrze seiryuto, a oddział Hozon Shinkokai w Shimizu i dojo Ryuseikai krótką włócznię rochin.

Klasyfikacja na zawodach

• WUKF (Światowa Unia Federacji Karate-Do) – Okinawan Kobudo — Oficjalna lista kata ↗