Gun
棍 · gùn
Dosłownie: kij, drążek
Inne nazwy: bàng, côn
Chiński kij, zwykle na wysokość użytkownika, grubszy u podstawy i zwężający się do końca; jedna z czterech głównych broni chińskich sztuk walki.
Podstawowe informacje
ChinyO broni
Gun to chiński kij, jedna z czterech głównych broni chińskich sztuk walki, obok lancy qiang, szabli dao i miecza jian. Znak 棍 znaczy dosłownie kij lub drążek; kij oznacza się też znakiem 棒 (bàng). Kiedy kij ustalił się w chińskich sztukach walki jako samodzielna broń, nie udało nam się ustalić w źródłach. Kij ma grubszy koniec służący jako podstawa i tańszy koniec przy ostrzu; skraca się go z grubsza na wysokość użytkownika, czyli do około 6 stóp (183 cm). Dzisiejsze kije są zwykle z drewna woskowego lub rattanu, część ma metalowe lub gumowe elementy, a kije turniejowe są zwykle z lekkich włókien węglowych. Dyscyplina kija, gunshu, była za swą popularność jedną z czterech głównych dyscyplin broni na 1. mistrzostwach świata w wushu. IWUF stworzyła trzy znormalizowane formy; pierwszą obowiązkową formę ułożył i zapisał Yuan Wenqing w 1989 roku. Reguły turniejowe wymieniają osiem obowiązkowych technik, m.in. píng lūn gùn (poziomy wiatrak kijem) i yún gùn (krążenie kijem, "obłok"). Z tradycyjnych form wymienia się shaolińską Zhui Feng Gun, "kij ścigający wiatr", i kij taijiquan. W wietnamskich sztukach walki ta sama broń nazywa się côn.