Bokken

Podstawowe informacje

Sztuki walki

AikidoKendoIaidō

PochodzenieJaponia

Rodzaj broniMiecz

Sposób działaniaObuchowa

MateriałTwarde drewno

Okres użyciaŚredniowiecze, Współcześnie

Pierwotne przeznaczenieTrening

Długość55–102 cm

Wersje treningoweDrewno

O broni

Bokken, po japońsku również bokutō, to drewniane narzędzie w kształcie japońskiego miecza, przeznaczone do treningu sztuk walki. W dzisiejszej formie zaczęto go używać w okresie Muromachi (1336-1600) podczas szkolenia samurajów. Według legendy Miyamoto Musashi wyrzeźbił bokken z wiosła w drodze łodzią na pojedynek z Sasakim Kojirō i jednym uderzeniem roztrzaskał przeciwnikowi czaszkę. Tradycyjnie wykonuje się go z czerwonego lub białego dębu; biały dąb jest trochę droższy i bardziej prestiżowy. Używa się też hebanu, hikory, persymony lub orzecha. O drewnie biwa (mispula japońska) mówi ludowe przekonanie, że rany nim spowodowane nigdy się nie zagoją. Norma Ogólnojapońskiej Federacji Kendō podaje dla długiego bokkena (tachi) całkowitą długość około 102 cm z uchwytem około 24 cm, a dla krótkiego (kodachi) około 55 cm z uchwytem około 14 cm. Ostatnie cztery japońskie warsztaty wytwarzające bokkeny mają siedzibę w mieście Miyakonojō. W aikido, kendō, iaidō, kenjutsu i jōdō bokken służy jako zamiennik ostrego miecza. Nie używa się go do walki sparingowej, lecz do ćwiczenia kata; do walki wolnej ze względów bezpieczeństwa bierze się bambusowe shinai. Uderzenie bokkenem może jednak powodować złamania wieloodłamowe, uszkodzenia narządów wewnętrznych i inne obrażenia tępe podobne do ran od pałki.

Pokrewne rodzaje broni

• Zamiennik treningowy dla: Katana

Katy z użyciem tej broni

Postacie

• Miyamoto Musashi — Rozsławił ją

Pielęgnacja

• Pielęgnacja broni drewnianej