Armizare (szkoła Fiore dei Liberi)
Sztuka walki mistrza Fiore dei Liberi, udokumentowana rękopisem z 1409 roku. Obejmuje zapasy, sztylet, miecz, topór i walkę konną.
Podstawowe informacje
WłochyCharakter i pochodzenie
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Armizare (szkoła Fiore dei Liberi)
O sztuce walki Armizare (szkoła Fiore dei Liberi)
Armizare to zbiorcza nazwa sztuki walki, której na przełomie XIV i XV wieku nauczał w północnych Włoszech mistrz Fiore dei Liberi z Cividale del Friuli. Rok 1409 stoi tu jako pewny punkt datowania, ale trzeba wiedzieć, co oznacza: nie jest to rok „założenia” sztuki, lecz data dedykacji rękopisu Flos Duellatorum. Fiore uczył wtedy już od dziesięcioleci, a w przedmowie sam pisze, że uczył się u mistrzów włoskich i niemieckich i pięciokrotnie stawał przeciw zazdrosnym rywalom, za każdym razem bez zbroi i z ostrym sztyletem. Program ułożony jest jako droga od najprostszego do złożonego i właśnie tym różni się od późniejszych podręczników specjalistycznych. Zaczyna się od abrazare, czyli zapasów bez broni; z nich wynika praca sztyletem, bo Fiore pojmuje sztylet jako zapasy z ostrzem w dłoni. Dalej idą miecz w jednej i w dwóch rękach, miecz w zbroi, topór, włócznia i wreszcie walka konna. Zasady pozostają te same we wszystkich broniach: zmienia się narzędzie, nie mechanika. Charakterystycznym środkiem jest system czterech zwierząt, przypisujący cechy walczącego konkretnym obrazom: ryś dla wzroku i miary, lew dla odwagi, słoń dla siły i stabilności, tygrys dla szybkości. Obok stoi siedem mieczy, schemat kierunków cięć rozłożony wokół ludzkiej postaci. Zachowały się cztery rękopisy w dwóch redakcjach, przechowywane dziś między innymi w Getty Museum i Morgan Library.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.