Araki-ryu

Podstawowe informacje

Założyciel

Araki Muninsai

Kraj pochodzeniaJaponia

RegionAzja

Główny naciskMieszane

Poziom kontaktuLekki kontakt

Charakter i pochodzenie

Trening

Dla kogo

Organizacja i zawody

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Katalogi i bazy dla Araki-ryu

O sztuce walki Araki-ryu

Araki-ryu to dawna japońska szkoła. Słownik Daijisen podaje ją jako szkołę jujutsu, którą pod koniec okresu Muromachi założył Araki Mujinsai i która obejmuje kenpo, torite, iai i kogusoku. Encyklopedia Nipponica opisuje ją jako szkołę kenpo z kogusoku, torite, iai, laską i kusarigama, zwaną też Mujinsai-ryu. To samo imię nosi jednak według Nipponiki także szkoła jeździecka i szkoła szermierki innych założycieli. Koryu.com umieszcza powstanie około roku 1573, a słownik Nihon Jinmei Daijiten Plus pisze, że założyciel otrzymał tajną naukę w erze Keicho. Nie udało nam się znaleźć potwierdzenia roku powstania. Różni się też odczytanie imienia: Daijisen czyta Hidetsuna, koryu.com Hidenawa, a angielska Wikipedia podaje formę Muninsai. Koryu.com podaje w programie torite kogusoku, tojutsu, bojutsu, naginatajutsu z nagamaki, kusarigamajutsu, chigirikijutsu i ryofundojutsu. Nihon Kobudo Shinkokai podaje trzy pozycje: Araki-ryu Gunyo Kogusoku w Chigasaki w prefekturze Kanagawa oraz dwukrotnie Araki-ryu Kenpo w Isesaki w prefekturze Gunma. Koryu.com wymienia jako przedstawicieli Kikuchiego Kunimitsu, Arakawę Seishin i Suzukiego Nobuo działających w Gunmie i Saitamie.

Historia

Słownik Nihon Jinmei Daijiten Plus podaje, że Araki Mujinsai otrzymał tajną naukę w erze Keicho dzięki modlitwom na górze Atago koło Kyoto, że pierwotnie nazywał się Fujiwara i że jako pseudonim artystyczny używał też innych form. Angielska Wikipedia opowiada za pismem szkoły o odrodzeniu Araki-ryu, że założyciel Fujiwara no Katsuzane osiągnął oświecenie po stu dniach pobytu w sanktuarium na górze Atago. Japońska Wikipedia pisze, że tajną naukę otrzymał we śnie. Japońska Wikipedia dodaje, że jego sztukę podobno docenił Toyotomi Hidetsugu. Angielska Wikipedia cytuje dzieło Honcho bugei shoden z lat od 1711 do 1715, według którego nikt nie wie, skąd pochodził Araki Mujinsai, ale jego techniki torite były słynne. Według angielskiej Wikipedii prawie wszystkie z ponad czterdziestu zbadanych linii wywodzą się od drugiego spadkobiercy, Moriego Kasuminosuke. Za centralną to źródło uznaje linię w Isesaki, którą zapoczątkował dziewiąty nauczyciel Komine Bundayu.

Czym się różni

Encyklopedia Nipponica rozróżnia trzy szkoły o nazwie Araki-ryu: jeździecką, szermierczą i szkołę kenpo Araki Mujinsai, dla której podaje też kilka odgałęzień. Angielska Wikipedia wymienia jako dzisiejsze nurty dwie frakcje w Isesaki, Araki-ryu Gunyo Kogusoku i kilka grup iaido, które nie mają z pozostałymi widocznego związku technicznego. Japońska Wikipedia pisze, że w Gunmie istniały też linie w Annace i Maebashi oraz że w okresie Edo była to najprawdopodobniej największa szkoła walki prefektury, ale dziś w zorganizowany sposób działa tylko linia z okolic Isesaki. Linię Gunyo Kogusoku umieszcza w Saitamie, a Nihon Kobudo Shinkokai podaje ją w Kanagawie.

Technika

Koryu.com opisuje torite kogusoku jako walkę z bliska, chwyty z bronią i bez niej, a do tego podaje tojutsu z odachi, kodachi, tanto i bokken, bojutsu, naginatajutsu z nagamaki, kusarigamajutsu, chigirikijutsu i ryofundojutsu. Encyklopedia Nipponica wymienia kogusoku, torite, iai, laskę i kusarigama. Japońska Wikipedia podaje, że rdzeniem są torite i kogusoku, do których należą kodachi, miecz, laska, nagamaki, kusarigama, chigiriki i ryofundo, oraz że niektóre linie przekazywały szkołę jako szermierkę lub iaido. Witryna linii Ellisa Amdura dzieli program na torite, kogusoku i cztery grupy broni, wśród nich włócznię.

Trening

Według japońskiej Wikipedii początkujący w linii z Isesaki uczy się najpierw zestawu trzech form, w którym podaje przeciwnikowi puchar, a gdy ten po niego sięgnie, niespodziewanie go obezwładnia. Witryna linii Ellisa Amdura podaje jako główną metodę formy w parach i ćwiczenie samodzielne, na wyższych etapach formy, które w odpowiedniej chwili się przerywa, ćwiczenia półswobodne i bronie treningowe z twardego drewna. Amdur pisze na koryu.com, że szkoła używa nagamaki i dużej naginaty w sposób dramatyczny i niemal dziki.

Dziś

Nihon Kobudo Shinkokai podaje Araki-ryu Gunyo Kogusoku w Chigasaki w Kanagawie i dwie pozycje Araki-ryu Kenpo w Isesaki w Gunmie, w jednej z 17. soke z licencją menkyo kaiden, w drugiej z posiadaczem menkyo kaiden. Koryu.com wymienia 17. nauczyciela Kikuchiego Kunimitsu, 18. nauczyciela Arakawę Seishin i 17. nauczyciela Suzukiego Nobuo. Nihon Kobudo Kyokai ma dla szkoły dwie pozycje, ale ich strony nie mają treści. Według japońskiej Wikipedii uczniowie z Isesaki występują na jesiennym święcie miejscowego sanktuarium i otwierają taniec, który jest niematerialnym zabytkiem kultury ludowej prefektury Gunma. Angielska Wikipedia podaje, że miasto Isesaki uznało szkołę w 1967 roku za skarb kultury. Nie udało nam się znaleźć potwierdzenia tego w dokumentach miasta.

Ciekawostki

Japońska Wikipedia zwraca uwagę, że słowo kenpo w nazwie Araki-ryu Kenpo nie ma nic wspólnego z chińskimi sztukami walki. Według tego samego źródła w Annace urodził się także Negishi Shorei, założyciel szkoły rzucania shuriken Negishi-ryu. Ellis Amdur podaje na witrynie swojej linii, że uczył się u siedmiu żyjących nauczycieli z Isesaki i że jego linia jest niezależna od pozostałych organizacji Araki-ryu.

Często zadawane pytania

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.