Słownik pojęć — WT Taekwondo
WT Taekwondo: 5 udokumentowanych pojęć. Z tego: klasyfikacja technik, sztuk i szkół (1), zawody, przepisy i punktacja (1), sprzęt i przyrządy (1). Wśród nich Hogu, Dojo kun, Gyeorugi.
Pojęcia: WT Taekwondo
Walka i sparing w taekwondo. Walka olimpijska jest punktowana elektronicznymi ochraniaczami tułowia i głowy według przepisów WT.
Korea PołudniowaOchraniacz tułowia w taekwondo. Na zawodach WT jest elektroniczny i sam rejestruje trafienia kopnięciem. Niebieski lub czerwony kolor oznacza zawodnika.
Pojęcia przejęte z: Taekwondo
Krótki zbiór zasad dojo, który ćwiczący recytują na końcu treningu. Najbardziej znany jest pięciopunktowy dojo kun karate Shotokan.
JaponiaPrzebijanie desek, dachówek lub cegieł uderzeniem albo kopnięciem. W taekwondo pokazuje się je na pokazach, a w ITF jest też konkurencją zawodów.
Techniki samoobrony w koreańskich sztukach walki, głównie w hapkido i taekwondo. Obejmują uwolnienia z chwytów, dźwignie i obronę przed bronią.
Wspólne pojęcia sztuk walki — Korea Południowa
Pojęcia wspólne dla większości sztuk walki tej kultury: etykieta, tytuły, strój i sala treningowa.
Koreańskie polecenie „baczność”. Ćwiczący stoi wyprostowany z piętami razem i rękami wzdłuż ciała. W taekwondo zwykle poprzedza ukłon.
Stopień mistrzowski w japońskich i koreańskich sztukach walki, zwykle z czarnym pasem. Po raz pierwszy przyznał go w 1883 roku Kano Jigoro w judo.
Strój treningowy w koreańskich sztukach walki, głównie w taekwondo. Koreański odpowiednik japońskiego keikogi, zapisywany tymi samymi znakami 道服.
Sala treningowa koreańskich sztuk walki, głównie taekwondo i hapkido. Zapisywana tymi samymi znakami co japońskie dojo (道場).
Koreańska komenda oznaczająca „pozdrowienie” lub „ukłon”. W taekwondo następuje po komendzie charyeot na początku i na końcu treningu, walki i ćwiczenia.
Koreańskie określenie zestawów technik, odpowiednik japońskiego kata. Taekwondo WT nazywa je poomsae, taekwondo ITF teul, starsze i inne sztuki hyeong.
Okrzyk bojowy w koreańskich sztukach walki, odpowiednik japońskiego kiai o tych samych znakach (氣合). Usztywnia ciało przy uderzeniu i skupia siłę.
Koreańska szkoła sztuk walki, dosłownie „sala”. Z pierwszych kwanów po 1945 roku powstało taekwondo. Kierownik szkoły nazywa się kwanjang.
Stopień uczniowski przed stopniami mistrzowskimi dan. Liczy się go malejąco, od wysokiego numeru do pierwszego kyu, a po koreańsku nazywa się gup.
Koreański tytuł instruktora sztuk walki. Grzecznie zwraca się do niego sabeomnim. Zapisywany tymi samymi znakami co japońskie shihan.