Słownik pojęć — WT Taekwondo
WT Taekwondo: 27 udokumentowanych pojęć. Z tego: koncepcja / zasada (13), część ciała (4), tytuł (4). Wśród nich Kiai, Dojang, Dobok.
Podstawowe kopnięcie proste do przodu w koreańskich sztukach walki, atakujące śródstopiem.
Korea PołudniowaKoreańska komenda „Baczność!” w taekwondo, wymagająca wyprostowanej postawy.
Stopień mistrzowski w azjatyckich sztukach walki, oznaczony czarnym pasem.
JaponiaTradycyjny strój używany w koreańskich sztukach walki.
Sala treningowa i przestrzeń duchowa w koreańskich sztukach walki.
Pięć do siedmiu zasad etycznych i ślubowanie recytowane przez ćwiczących na koniec treningu karate czy taekwondo.
Koreańska liczba „dwa” (2) używana przy liczeniu w taekwondo.
Koreańska komenda „Ukłon!” wyrażająca szacunek w taekwondo.
Górna powierzchnia stopy (podbicie), którą trafia się przy kopnięciu okrężnym mawashi-geri.
Koreańska liczba „jeden” (1) używana przy liczeniu w taekwondo i hapkido.
Tradycyjna lub elektroniczna kamizelka ochronna zabezpieczająca tułów zawodnika w taekwondo.
Praktyczny moduł realnej samoobrony w taekwondo i hapkido, przeciw napastnikom bez broni i uzbrojonym.
Tradycyjne, ustalone układy techniczne ruchów i kombinacji bojowych w sztukach koreańskich.
Anatomiczna część pięty wykorzystywana przy kopnięciach opadających z góry (kakato-geri) i kopnięciach w tył.
Okrzyk bojowy służący uwolnieniu energii wewnętrznej i spięciu ciała.
Koreańskie określenie okrzyku bojowego, odpowiednik japońskiego kiai. Skupia siłę i onieśmiela przeciwnika.
Koreańskie określenie tradycyjnej szkoły rodzinnej (kwan) oraz jej prezesa lub założyciela (kwanjangnim).
Konkurencja rozbijania desek, cegieł lub dachówek w koreańskich sztukach walki.
Walka zawodnicza i sparing w taekwondo z użyciem ochraniaczy i kamizelek elektronicznych.
Stopień uczniowski poprzedzający stopnie mistrzowskie dan.
Koreańskie określenie układów wcześniej zdefiniowanych technik obronnych i zaczepnych.
Tytuł instruktora lub mistrza w koreańskich sztukach walki.
Koreańska liczba „trzy” (3) używana przy liczeniu w taekwondo.
Powierzchnia uderzeniowa krawędzi otwartej dłoni od strony małego palca, w karate i jujutsu.
Seria ośmiu podstawowych uczniowskich układów technicznych (poomsae il jang – pal jang) w World Taekwondo.
Oficjalny system walki wręcz używany przez jednostki specjalne armii Korei Południowej.
Proste, przebijające kopnięcie piętą w tył z obrotem ciała, w brzuch albo klatkę piersiową.