ImpakuImpaku

Shuto

手刀

Krawędź otwartej dłoni od strony małego palca, dosłownie „miecz ręki”. W karate służy do cięć shuto-uchi i do bloków shuto-uke.

Podstawowe informacje

Rodzaj pojęciaAnatomia, poziomy i powierzchnie uderzeniowe
Językjapoński
Formarzeczownik
Wymowa[szu-to]
Nazwy alternatywnekrawędź dłoni od strony małego palca
Odczyty i transkrypcje
Odczyt (kana)しゅとう
Transkrypcja Hepburnashutō

Budowa słowa

手shuręka
刀tōmiecz

Definicja

Shuto (手刀) oznacza „miecz ręki”: shu oznacza rękę, to miecz. Jest to krawędź otwartej dłoni od strony małego palca, między nasadą małego palca a nadgarstkiem. Palce są wyprostowane i złączone, kciuk przyciągnięty do dłoni. W karate shuto stosuje się na dwa sposoby. Jako powierzchnię uderzeniową w cięciu shuto-uchi, prowadzonym z zewnątrz lub od wewnątrz, zwykle na szyję lub skroń, oraz jako powierzchnię bloku, głównie w shuto-uke, od którego zaczyna się szereg kata. Odpowiednikiem jest haito, kciukowa krawędź dłoni.

Powiązania z innymi pojęciami

Odpowiednik w innej sztuce

Sokuto足刀

Zewnętrzna krawędź stopy, dosłownie „miecz stopy”. Powierzchnia uderzeniowa kopnięcia bocznego yoko-geri, zwłaszcza przebijającego yoko-geri kekomi.

Zobacz też

Tettsui鉄槌

Dolna strona zaciśniętej pięści od strony małego palca, dosłownie „żelazny młot”. W karate uderza się nią z góry lub z boku jak młotem.

Te手

Po japońsku ręka. Jako podstawa słowa występuje w nazwie karate i w określeniach te-waza czy tegatana. Na Okinawie tak nazywano też miejscową sztukę walki.

Techniki

Shuto Uke · 手刀受けShuto Age UkeShuto Uchi · 手刀打ち

Powiązane sztuki walki

Karate