Ginga

Podstawowe informacje

O technice

Ginga to podstawowy ruch capoeiry, z którego wywodzą się inne techniki. Nazwa pochodzi z języków bantu i oznacza tańczyć, kołysać się lub grać; w Brazylii jest używana od końca XIX wieku. Capoeirista kołysze się płynnie w przód i w tył w rytmie muzyki: stopy powtarzają stały trójkątny krok, a ramiona poruszają się z nim zsynchronizowane, w górę, w dół i z wewnątrz na zewnątrz, utrzymując rytm gry. Podstawowa forma gingi według źródeł wywodzi się z engolo, afrykańskiego tańca bojowego, który historycznie poprzedzał capoeirę. Ćwiczy się ją zarówno w Capoeira Angola, jak i w Capoeira Regional jako ruch wyjściowy gry; w Angoli działa bardziej ekspresyjnie i indywidualnie, w Regionalu bardziej strukturalnie i defensywnie. Służy do dezorientowania i oszukiwania przeciwnika, do ukrywania ataków i przygotowywania zwodów, a źródła łączą ją też z obroną przed nożem lub bronią. Bywa uznawana za ucieleśnienie malícii, czyli przebiegłości, oraz za pierwszą zasadę capoeiry. Mestre Camisa za błąd uważa prostowanie przedniej nogi, co zagraża kolanu, oraz krzyżowanie tylnej nogi, po którym capoeirista jest podatny na technikę banda.