Qin na (chwyty i dźwignie)
擒拿Kategoria techniczna sztuk chińskich: chwyty, dźwignie i unieruchomienia w pięciu grupach zależnie od celu ataku.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Qin na (chwyty i dźwignie)
Qin na, dosłownie chwycić i utrzymać, nie jest osobnym stylem, lecz kategorią techniczną chińskich sztuk walki: zbiorem chwytów, dźwigni i unieruchomień, którymi kontroluje się staw, mięsień lub ścięgno przeciwnika. Jednolity system nie istnieje; każda szkoła ma własny wybór i porządek zależnie od tego, co jej nauczyciel uważa za istotne, a ten sam chwyt może mieć w różnych liniach inną nazwę i inne wykonanie. Tradycja dzieli qin na na pięć grup według tego, co się atakuje. Fen jin, czyli zhua jin, celuje w mięśnie i ścięgna, które się rozrywa albo dociska do kości. Cuo gu wyprowadza kości i stawy z ich osi, czyli klasyczna dźwignia na łokieć, nadgarstek lub bark. Bi qi ogranicza oddech naciskiem na szyję albo klatkę piersiową. Dian mai i dian xue pracują na naczyniach krwionośnych i na punktach medycyny chińskiej. Piąta grupa, rou dao, to bezpieczna odmiana do ćwiczeń w parach, aby techniki dało się powtarzać bez kontuzji. Qin na występuje w całym obszarze stylów chińskich, lecz niektóre czynią z niego środek ciężkości: orli pazur, modliszka, tygrysi pazur, hung gar oraz zapasy shuai jiao; style południowe zwykle poświęcają mu więcej miejsca niż północne. Karta nie podaje zatem ani założyciela, ani roku powstania, ponieważ jest to warstwa techniczna, a nie szkoła z własną linią.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.