ImpakuImpaku

Hara

腹

Brzuch, w sztukach walki głównie podbrzusze jako środek ciężkości ciała. Punkt pod pępkiem nazywa się seika tanden i jest japońskim odpowiednikiem chińskiego dantian.

Podstawowe informacje

Rodzaj pojęciaAnatomia, poziomy i powierzchnie uderzeniowe
Językjapoński
Formarzeczownik
Wymowa[ha-ra]
Nazwy alternatywnepodbrzusze, środek ciężkości
Odczyty i transkrypcje
Odczyt (kana)はら / たんでん
Transkrypcja Hepburnahara / tanden

Budowa słowa

腹harabrzuch

Definicja

Hara (腹) znaczy brzuch. W sztukach walki słowo oznacza przede wszystkim podbrzusze jako środek ciężkości ciała i punkt wyjścia ruchu i oddechu. Konkretne miejsce mniej więcej pod pępkiem nazywa się seika tanden (臍下丹田), dosłownie „pole eliksiru pod pępkiem”. Słowo tanden to japoński odczyt chińskiego dantian. W praktyce nauczyciele uczą, by ruch wychodził z bioder i środka ciężkości, a nie tylko z ramion, oraz by oddychać w brzuch. Z hara wiąże się też wyrażenie hara ga dekite iru, czyli „ma gotowy brzuch”, o człowieku spokojnym i zrównoważonym. Rytualne samobójstwo samurajów, seppuku, potocznie nazywa się harakiri, „cięcie brzucha”.

Powiązania z innymi pojęciami

Odpowiednik w innej sztuce

Dantian丹田

„Pole eliksiru” w dolnej części brzucha, według chińskiej tradycji zbiornik qi i środek ciężkości ciała. Po japońsku tanden.

Zobacz też

Kime決め

W karate natychmiastowe napięcie ciała we właściwym momencie techniki, skupione w brzuchu. Dosłownie „decyzja”, od czasownika kimeru.

Koshi no kaiten腰の回転

Obrót bioder, z którego pochodzi siła uderzeń, kopnięć i rzutów. W karate ćwiczy się go w każdej technice podstawowej.

Powiązane sztuki walki

KarateAikido