ImpakuImpaku

Chen Changxing

Mistrz taijiquan rodu Chen (1771–1853) z Chenjiagou, twórca form Laojia i nauczyciel Yang Luchana, pierwszego udokumentowanego ucznia spoza rodu Chen.

Podstawowe informacje

Data urodzenia1771
Data śmierci1853
Kraj pochodzeniaChinyChiny

Biografia

Chen Changxing, z grzecznościowym imieniem Yunting, był mistrzem taijiquan rodu Chen z wsi Chenjiagou w prowincji Henan i nauczycielem Yang Luchana, twórcy stylu Yang. Według miejskiego urzędu kultury w Jiaozuo urodził się w 1771 roku i zmarł w 1853 roku. Należał do 14. pokolenia rodu Chen i do 6. pokolenia mistrzów taiji.

Urząd w Jiaozuo przypisuje mu stworzenie wielkiej formy stylu Chen z pierwszą i drugą drogą, z których druga nazywa się Paochui, czyli pięść armatnia. Angielska Wikipedia, powołując się na Gaffneya i Sima, podaje, że ćwiczenia bez broni rodu zebrał w dwóch formach znanych jako Laojia. Żadne dostępne źródło nie wymienia jego nauczyciela.

Do jego uczniów należeli Yang Luchan, według angielskiej Wikipedii pierwszy udokumentowany uczeń spoza rodu Chen, oraz Chen Gengyun, którego urząd w Jiaozuo wymienia jako jego syna. Prawnukiem Chen Changxinga był Chen Fake. Za wyprostowaną postawę otrzymał przydomek Paiwei xiansheng, pan Tabliczka Przodków.

Czego dokładnie nauczył Yang Luchana, jest sporne i żadna z teorii nie jest w pełni udokumentowana. Książka Chen Zhaopi z 1935 roku przypisuje mu trzy krótkie teksty, jednak recenzent Graham Barlow uważa, że dziesięć głównych zasad w dużej mierze powtarza starszy tekst o xingyi. Nie znaleźliśmy cytatu o udokumentowanym pochodzeniu.

Młodość

Według miejskiego urzędu kultury w Jiaozuo Chen Changxing urodził się w 1771 roku i zmarł w 1853 roku, a jego grzecznościowe imię brzmiało Yunting. Należał do 14. pokolenia rodu Chen w Chenjiagou i do 6. pokolenia mistrzów taiji. Angielska Wikipedia podaje jako miejsce urodzenia wieś Chen w prowincji Henan. Chen Gengyun był według urzędu w Jiaozuo jego synem, Wikipedia wymienia go tylko jako ucznia.

Szkolenie i nauczyciele

Żadne dostępne źródło nie wymienia nauczyciela Chen Changxinga. Księga rodowa Chen Family Genealogy według angielskiej Wikipedii podaje go jako nauczyciela sztuk walki, ale nie opisuje stylu. Jego prawnukiem był według tekstu Hong Junshenga Chen Fake, który rozsławił styl Chen w Pekinie.

Wkład i innowacje

Według urzędu w Jiaozuo stworzył wielką formę stylu Chen z pierwszą i drugą drogą, druga nazywa się Paochui, czyli pięść armatnia. Angielska Wikipedia, powołując się na Gaffneya i Sima, podaje, że Chen Youben i Chen Changxing uprościli wcześniejszy zarys w formy Yilu i Erlu, które liczą 74 i 44 ruchy. Książka Chen Zhaopi z 1935 roku przypisuje mu trzy teksty, krótki wiersz, wykaz nazw postaw i dziesięć głównych zasad taijiquan.

Legendy i udokumentowane fakty

Według angielskiej Wikipedii istnieją dwie teorie na temat tego, czego Chen Changxing uczył Yang Luchana. Według jednej był to styl przejęty spoza rodzinnej tradycji od Jiang Fa, według drugiej zmodyfikowane tradycyjne formy rodu Chen, żadna jednak nie jest w pełni udokumentowana. Recenzent Graham Barlow twierdzi, że dziesięć głównych zasad przypisywanych Chen Changxingowi w dużej mierze powtarza tekst o xingyi przypisywany Yue Feiowi. Mark Chen w odpowiedzi stwierdza, że nie twierdzi o autorstwie, a tekst mógł powstać za życia Changxinga.

Dziedzictwo

Do jego uczniów należeli według urzędu w Jiaozuo i angielskiej Wikipedii Yang Luchan i Chen Gengyun. Yang Luchan był według Wikipedii pierwszym udokumentowanym uczniem spoza rodu Chen i później założył styl Yang. Urząd w Jiaozuo podaje jego przydomek Paiwei xiansheng, pan Tabliczka Przodków, który Wikipedia łączy z jego wyprostowaną postawą.

Nauczyciele, uczniowie i rodzina

Uczeń

Powiązane sztuki walki

TaijiquanMistrz→

Chińska rodzina stylów wewnętrznej sztuki walki z powolnymi układami i tuishou, udokumentowana od XVII wieku w Henanie. Zhang Sanfeng to legenda, UNESCO 2020.

Chen TaijiquanMistrz→

Rodzinny styl taijiquanu ze wsi Chenjiagou, związany z Chen Wangtingiem. Zmienia wolne i szybkie ruchy z wybuchami siły fajin i jest ćwiczony w trzech ramach.

Kata i formy

Chen Laojia Erlu (pięść armatnia)· włączył do programuChen Laojia Yilu (stara rama, pierwsza droga)· włączył do programu