Chen Laojia Yilu (stara rama, pierwsza droga)
陳氏太極拳老架一路
Podstawowa forma taiji stylu Chen i pierwsza, której uczy się ćwiczący. Przeplata długie wolne odcinki z nagłymi wyładowaniami fajin, ma tupnięcia i skoki.
Podstawowe informacje
💡 Kluczowa wskazówka
Fajin nie da się przyspieszyć wolą — rodzi się z rozluźnienia, nie z napięcia. Kto wciska w nie siłę, dostaje szarpnięcie.
O tej formie
Nazwa jest opisowa: laojia znaczy stara rama, yilu pierwsza droga. To forma, którą w linii Chen ćwiczą wszyscy, a zarazem najwyraźniejszy pokaz tego, czym styl Chen różni się od pozostałych. Forma Yang jest jednakowo wolna od początku do końca; tu tempo się zmienia. Długie płynne odcinki, w których pracuje spiralne zwijanie ciała, przerywają nagłe wyładowania zwane fajin — ruch w jednej chwili uwalnia się w cios, tupnięcie albo rzut. Forma ma około 74 ruchów, a przejście trwa blisko trzynastu minut. Zawiera elementy, których inne style rodowe nie mają wcale: tupnięcie obiema nogami, skok z obrotem i kilka niskich pozycji z kolanem prawie przy ziemi. Dlatego jest fizycznie najtrudniejsza ze wszystkich tradycyjnych form taiji. W XX wieku rozsławił ją w Pekinie Chen Fake.