ImpakuImpaku

Niyuddha (termin sanskrycki oznaczający walkę wręcz)

नियुद्ध

Ogólny termin sanskrycki oznaczający walkę wręcz, nie szkoła ani styl. Odsyła do udokumentowanej tradycji malla-juddha oraz do musti-juddhy.

Podstawowe informacje

Kraj pochodzeniaIndie
RegionAzja
Główny naciskMieszane
Poziom kontaktuPełny kontakt
System stopniBez stopni

Charakter i pochodzenie

StatusHistoryczna
Epoka powstaniaStarożytność

Trening

StrójStrój tradycyjny
SparingLekki kontakt
Rola broniBroń w centrum
Rola formFormy w centrum

Dla kogo

Programy dla dzieciGrupy dziecięce powszechnie
Odpowiednie dla seniorówOdpowiednie z modyfikacjami
Wymagania fizyczne3/5
Ryzyko kontuzji2/5
Krzywa nauki4/5
Wartość dla samoobrony2/5
Wartość dla kondycji4/5

Organizacja i zawody

System stopniBez stopni
Format zawodówBez zawodów
Kategorie wagoweNie
Status olimpijskiNieolimpijska
Szacowana liczba ćwiczących10–100 tys.

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiZnaczące
KopnięciaZnaczące
Rzuty i obaleniaZnaczące
Walka w parterzeMarginalne
Dźwignie i unieruchomieniaZnaczące
BrońKluczowe

Katalogi i bazy dla Niyuddha (termin sanskrycki oznaczający walkę wręcz)

👥 Osobistości i mistrzowie1 pozycji

O sztuce walki Niyuddha (termin sanskrycki oznaczający walkę wręcz)

Niyuddha nie jest szkołą ani stylem, lecz terminem sanskryckim. Słowniki oddają go jako walkę wręcz, walkę pieszą, osobiste zmaganie, a także zapasy lub pojedynek na pięści — to ogólne określenie starcia człowieka z człowiekiem bez dystansu, nie nazwa tradycji z własną linią nauczycieli. Dlatego encyklopedyczne hasło „niyuddha-krida" odsyła do malla-juddhy, udokumentowanej indyjskiej tradycji zapaśniczej. Słowo pojawia się w całej literaturze klasycznej. Używa go Mahabharata i Hariwansa, ale również teksty niezwiązane z wojną: ajurwedyjska Asztanga Hridaja Sanhita wymienia je wśród ćwiczeń cielesnych, a astrologiczna Brihat Sanhita w przepowiedniach powodzenia w walce. Ten rozrzut jest istotą rzeczy — chodzi o zwykłe słowo języka, obejmujące to, co dziś nazwano by walką wręcz. Konkretny kształt ma dopiero to, do czego termin odsyła. Malla-juddha, poświadczona tradycja zapaśnicza, dzieli walkę na cztery rodzaje: hanumanti rozstrzyga przewagą techniczną, dziambuwanti dźwigniami i unieruchomieniem, dziarasandhi łamaniem kończyn, a bhimaseni czystą siłą. Jej praktykę opisuje Malla Purana z XIII wieku oraz starsza Manasollasa (1124–1138) króla Someśwary III z dynastii Ćalukjów, w rozdziale Malla Winoda. Praktyczna wskazówka dla czytelnika jest prosta: kto szuka indyjskiej sztuki walki wręcz, szuka malla-juddhy albo musti-juddhy. Niyuddha to słowo, którym się o nich mówi.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

Bandesh (indyjskie rozbrajanie i dźwignie)Thekkan Kalaripayattu (styl południowy)Madhya Kalaripayattu (styl środkowy)Lathi KhelaThang-taThoda (indyjskie łucznictwo bojowe)