Nguni (walka na kije)
Południowoafrykańska walka na kije ludów Nguni. Chłopcy pasący bydło uczą się jej od dziecka, a dziś należy do obrzędów weselnych.
Podstawowe informacje
Republika Południowej AfrykiCharakter i pochodzenie
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Nguni (walka na kije)
O sztuce walki Nguni (walka na kije)
Walka na kije Nguni to zwyczaj ludów Nguni z południowej Afryki, przede wszystkim Zulusów i Xhosów. Nie ma założyciela ani udokumentowanego roku powstania; wyrósł ze świata pasterskiego, w którym chłopcy spędzali dni przy bydle i zawsze mieli kij pod ręką. Związek z Szaką Zulu prowadzi przez organizację pułkową, której ślady widać w dzisiejszej praktyce, a nie przez akt założycielski. Wyposażenie różni się zależnie od gałęzi. Postać xhoska pracuje dwoma kijami, zuluska rozróżnia isikhwili, kij zaczepny, ubhoko, kij obronny, oraz ihawu, małą tarczę. Ochraniaczy używa się minimalnie, więc otarcia i rany szarpane należą do rzeczy; punkty przyznaje się według tego, która część ciała została trafiona, a walczący regularnie zamieniają się rolami. Spotkanie może trwać nawet kilka godzin. Sens był i pozostaje społeczny. Dla pasterskich chłopców była to zaprawa, próba wytrzymałości i sposób na znalezienie miejsca w społeczności. Najbardziej widoczną postacią jest dziś obrzęd weselny, gdzie wojownicy z domu pana młodego spotykają się z wojownikami z domu panny młodej i rozstrzygają, kto zostanie uznany za najsilniejszego, dosłownie za „byka” (inkunzi). Zwyczaj bywał w części Republiki Południowej Afryki zakazany, ale w ostatnich latach wraca i przyciąga widownię.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.