Muay Boran
มวยโบราณZbiorcza nazwa boksu tajskiego sprzed reformy sportowej lat dwudziestych i trzydziestych. Ręce owijano konopnym sznurem; nie było ringu ani rund.
Podstawowe informacje
TajlandiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Muay Boran
O sztuce walki Muay Boran
Muay boran, dosłownie dawny boks, nie jest jednym stylem, lecz zbiorczym określeniem boksu tajskiego w postaci sprzed reformy sportowej lat dwudziestych i trzydziestych XX wieku. Zamiast rękawic dłonie owijano konopnym sznurem, kaad chuek. Walczono bez ringu, bez rund i bez kategorii wagowych, a arsenał był znacznie szerszy niż dziś: poza pięściami, łokciami, kolanami i piszczelami używano uderzeń głową, rzutów, dźwigni i ataków na stawy — wszystkiego, co nowoczesne przepisy stopniowo zakazały. Szkoły regionalne różniły się charakterem. Muay chaiya z południa jest zamknięty i defensywny, z naciskiem na łokcie i gardę. Muay korat z północnego wschodu opiera się na szerokich, siłowych uderzeniach zwanych rzutem bawołu. Muay lopburi ze środka kraju stawia na precyzyjne proste ciosy, a muay thasao z północy na szybkość — nazywa się go boksem małpy. Najbardziej znana opowieść wiąże się z Nai Khanom Tomem, tajskim jeńcem, który w 1774 roku w birmańskiej niewoli miał pokonać kilku przeciwników z rzędu i wywalczyć wolność. Udokumentowanie jest słabe, ale Tajlandia obchodzi tego dnia święto pięściarzy. Dziś muay boran ćwiczy się raczej jako dziedzictwo i pokazuje na demonstracjach; zainteresowanie ożywiły filmy z Tonym Jaa.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.