Lerdrit
เลิศฤทธิ์Wojskowa postać tajskiej walki używana przez armię. Wyrasta z muay thai, lecz celuje w natychmiastowe wyeliminowanie, a nie w punkty na ringu.
Podstawowe informacje
TajlandiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Lerdrit
O sztuce walki Lerdrit
Lerdrit to wojskowa postać tajskiej walki, używana przez oddziały Królewskiej Armii Tajlandii. Tajskie słowa lert rit tłumaczy się jako siłę wyborną albo najwyższą. Podstawa jest ta sama co w muay thai, czyli tak zwanych dziewięć naturalnych broni: obie pięści, obie stopy, oba kolana, oba łokcie i głowa. Różnica tkwi w celu. Sportowe muay thai jest związane przepisami, rękawicami, rundami i punktacją, natomiast lerdrit został zbudowany po to, by natychmiast wyeliminować przeciwnika, niezależnie od tego, czy jest uzbrojony. Dlatego ćwiczy się tu to, czego ring zabrania: uderzenia głową, ataki na szyję, oczy i stawy, dźwignie i łamanie stawów oraz obalenia na ziemię. Doktryna opiera się na czterech starszych sposobach walki, które tajska tradycja streszcza jako rzucanie, miażdżenie, chwytanie i łamanie. Walkę prowadzi się z bliska. Ćwiczący stara się skrócić dystans jednym krokiem, przejąć równowagę przeciwnika w zwarciu zwanym muay pram i zakończyć atak na ziemi albo twardym kolanem i łokciem. Nieodłączną częścią przygotowania jest hartowanie kończyn, wzmacnianie karku i odporność na ból. Ćwiczy się także nóż, kij oraz rozbrajanie. Historycznie lerdrit wiąże się z gwardią pałacową, korpusami obrony stolicy, oddziałami chroniącymi słonie bojowe i piechotą specjalną. System przekazywany jest wewnątrz armii, a jego szczegółowy program nie został opublikowany, więc opisy w źródłach cywilnych różnią się w szczegółach.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.