ImpakuImpaku

MCMAP (Marine Corps Martial Arts Program)

Program walki piechoty morskiej USA, oficjalnie przyjęty 1 października 2000 roku. Łączy walkę z bronią i bez broni z wychowaniem mentalnym i charakteru, a także ma pasy.

Podstawowe informacje

Kraj pochodzeniaStany Zjednoczone
Rok powstania2000
RegionAmeryka Północna
Główny naciskMieszane
System stopniPasy

Charakter i pochodzenie

StatusŻywa, zorganizowana
Typ liniiWojskowa
Epoka powstaniaWspółczesność

Trening

StrójBez określonego stroju
Rola broniBroń w centrum
Rola formBez form

Dla kogo

Programy dla dzieciNie naucza się dzieci
Odpowiednie dla seniorówNieodpowiednie dla seniorów
Wymagania fizyczne4/5
Ryzyko kontuzji3/5
Przełożenie na samoobronę4/5
Korzyść kondycyjna4/5
Jak oceniamy skale →

Organizacja i zawody

StopnieTak (pasy)
Format zawodówBez zawodów
Kategorie wagoweNie
Status olimpijskiNieolimpijska
Szacowana liczba ćwiczących100 tys. – 1 mln

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiKluczowe
KopnięciaZnaczące
Rzuty i obaleniaKluczowe
Walka w parterzeZnaczące
Dźwignie i unieruchomieniaZnaczące
BrońZnaczące

Katalogi i bazy dla MCMAP (Marine Corps Martial Arts Program)

🎬 MCMAP (Marine Corps Martial Arts Program) w kulturze1 pozycji
→

O sztuce walki MCMAP (Marine Corps Martial Arts Program)

Marine Corps Martial Arts Program (MCMAP) to program walki piechoty morskiej Stanów Zjednoczonych. Podręcznik MCRP 3-02B opisuje go jako system oparty na broni, który łączy trzy dyscypliny: fizyczną, mentalną i charakteru. Jego mottem jest One mind, any weapon.

Czytaj dalej

Program wyrósł z wcześniejszego szkolenia w walce na bliski dystans. Według podręcznika w 1996 roku przegląd systemu LINE i innego szkolenia wraz z radami około dziesięciu ekspertów z różnych sztuk walki doprowadził do powstania Close Combat Program. Komendant korpusu generał James L. Jones przedstawił w czerwcu 1999 roku swoją wizję sztuki walki dla piechoty morskiej, a po testach, według pracy dyplomowej majora Richarda D. Halla (2002), MCMAP został oficjalnie przyjęty 1 października 2000 roku jako obowiązkowe szkolenie dla wszystkich członków korpusu. Artykuł w Marine Corps History (2026) wskazuje jako głównych twórców podpułkownika George'a H. Bristola i Master Gunnery Sergeant Cardo Urso. Według podręcznika element walki składa się z czterech części: karabin z bagnetem, noże, broń improwizowana i walka bez broni. Hall podaje, że program obejmuje całe spektrum przemocy, od poleceń słownych po śmiertelną siłę. Szkolenie ma pięć stopni pasów: tan, szary, zielony, brązowy i czarny, przy czym czarny dzieli się dalej na sześć stopni. Pas tan otrzymuje każdy żołnierz już na szkoleniu podstawowym. Do awansu trzeba spełnić wymagania wszystkich trzech dyscyplin i mieć rekomendację przełożonego. Pas wolno nosić zamiast paska do munduru polowego. Rozkaz MCO 1500.59A z 2019 roku zrewidował program, a na październik 2025 roku piechota morska ogłosiła w Quantico obchody 25-lecia programu.

Historia

Podręcznik MCRP 3-02B podaje, że w 1996 roku przegląd systemu LINE, ćwiczeń uderzeń i szkolenia z miękkimi tyczkami połączył się z radami dziesięciu ekspertów z wielu sztuk walki i powstał Marine Corps Close Combat Program. W czerwcu 1999 roku komendant korpusu generał James L. Jones przedstawił swoją wizję sztuki walki, a według podręcznika program walki na bliski dystans przeszedł okres testów i przeglądu, z którego wyłonił się MCMAP.

Czytaj dalej

Praca dyplomowa majora Richarda D. Halla z Marine Corps Command and Staff College (2002) podaje, że Jones zarządził w maju 2000 roku badanie w Camp Pendleton. Testowano dwa programy, ulepszoną wersję wcześniejszego Close Combat Program i program Marine Warrior firmy SportsMind, a powstały system przejął elementy obu oraz inne, na przykład z jujitsu. Według Halla MCMAP został oficjalnie przyjęty 1 października 2000 roku jako obowiązkowe szkolenie dla wszystkich członków korpusu. Praca kapitana G. S. Rookera (2005) podaje, że niemal rok po wprowadzeniu, latem 2000 roku, program formalnie ogłosił ALMAR 042/01. Potem pojawiła się wiadomość MARADMIN 537/01, według Halla z października 2001 roku. W grudniu 2002 roku wydano rozkaz MCO 1500.54A. Według erraty z 26 lutego 2002 roku podręcznik MCRP 3-02B zmienił nazwę z Close Combat na Marine Corps Martial Arts. Artykuł Daigle'a, Goffa i Otta w Marine Corps History (2026) wskazuje jako głównych twórców programu podpułkownika George'a H. Bristola i Master Gunnery Sergeant Card Urso. Do ekspertów komisji przeglądowej z 1996 roku należał według artykułu Jack Hoban.

Czym się różni

Od systemu LINE i starszych programów walki w zwarciu, skupionych na walce bez broni, MCMAP według Halla (2002) różni się tym, że obejmuje broń oraz wcześniej pomijaną dyscyplinę mentalną i charakteru. Według wytycznych biura prasowego programu MCMAP opiera się na sukcesie i rozwoju programów LINE i Close Combat, ale jest wyjątkowy dzięki połączeniu trzech dyscyplin. Praca dyplomowa Blantona (2008) podaje, że odejście od podręcznika FMFM 0-7 było uznaniem, że nie każda sytuacja wymaga śmiertelnej siły. Od armijnego programu Modern Army Combatives według Blantona różni się tym, że bardziej przypomina tradycyjną sztukę walki z systemem pasów, podczas gdy program armii używa poziomów instruktorskich 1 do 4.

Technika

Według podręcznika MCRP 3-02B MCMAP jest systemem opartym na broni. Zaczyna się od ognia szturmowego i obejmuje cztery elementy komponentu walki: karabin z bagnetem, noże, broń improwizowaną i walkę bez broni. Według podręcznika wszystkie cztery elementy mają rolę w całym spektrum walki. Rozdział o pasie tan obejmuje podstawy, uderzenia pięścią, upadki, techniki z bagnetem, uderzenia górną i dolną częścią ciała, wprowadzenie do duszeń, rzuty, obrony przed uderzeniami, duszeniami i chwytami, manipulacje bez broni i z bronią oraz walkę nożem. Wyższe pasy dodają broń improwizowaną i walkę w parterze (szary), rzut przez ramię i duszenie boczne (zielony), duszenia w parterze, duże podcięcie zewnętrzne, obronę bez broni przed bronią w ręku, utrzymanie i odebranie broni palnej (brązowy) i rzut przez biodro (czarny). Techniki z bagnetem i nożem są na każdym poziomie. Hall (2002) opisuje MCMAP jako mieszankę technik wypróbowanych w walce, która obejmuje spektrum przemocy od poleceń słownych po śmiertelną siłę. Według niego w przeglądzie z 1996 roku uczestniczyło około dziesięciu ekspertów z karate, judo, jujitsu i aikido.

Trening

Według podręcznika MCRP 3-02B każda z trzech dyscyplin dzieli się na bloki nauczania na każdym poziomie pasa, a materiał niższych pasów powtarza się w dalszym szkoleniu. Dyscyplina mentalna obejmuje prowadzenie wojny i zawodowe kształcenie wojskowe, na przykład studiowanie sztuki wojennej, podejmowanie decyzji, wojnę manewrową oraz historię, zwyczaje i tradycje korpusu. Dyscyplina charakteru opiera się na programie wartości Marine Corps i na programie dowodzenia. Dyscyplina fizyczna składa się z technik walki i z programu kondycji bojowej, opartego na idei, że w walce nie ma limitów czasu, równych warunków ani drugiej szansy. Do obowiązków ćwiczącego należą lekcje technik, powiązanie z wartościami, studiowanie wojowników, utrzymywanie technik, ćwiczenie według poziomu pasa i wolny sparing. Praca Singletona (2012) podaje jako kolejny składnik sporty walki, które mają wzmacniać spójność jednostki.

Stopnie i postępy

Według podręcznika MCRP 3-02B system pasów ma pięć podstawowych poziomów: pas brązowożółty (tan), szary, zielony, brązowy i czarny, a czarny dzieli się dalej od pierwszego do szóstego stopnia. Kolorowe pasy to poziomy użytkowników. Pas tan zdobywa się w szkoleniu podstawowym i jest minimum dla każdego żołnierza korpusu. Do awansu trzeba spełnić wymagania dyscypliny mentalnej i charakteru oraz warunki wstępne danego pasa i wykazać się utrzymywanymi umiejętnościami dyscypliny fizycznej obecnego i następnego pasa. Hall (2002) podaje, że pasy nadaje się za opanowanie technik, udział w wychowaniu do wartości i rekomendację przełożonego oraz że pas wolno potem nosić zamiast zwykłego paska do munduru polowego. Podręcznik z 2011 roku podaje minimalną liczbę godzin szkolenia dla poszczególnych pasów, od 27,5 godziny dla tan do 20,7 godziny dla czarnego. Instruktorzy mają własne kursy. Według podręcznika z 2011 roku posiadacz szarego pasa może zgłosić się na kurs instruktorski, a kurs instruktora instruktorów trwa siedem tygodni w Quantico. Rozkaz MCO 1500.59A z 2019 roku według komunikatu MARADMIN 580/19 zaleca żołnierzom służby czynnej zdobyć szary pas w ciągu dwóch lat, a zielony w ciągu czterech lat po szkoleniu specjalistycznym, rezerwistom w ciągu czterech i ośmiu lat, a także podniósł próg zaliczenia egzaminów rekrutów z 70 do 80 procent.

Zawody

Nie udało nam się znaleźć ogólnokorpusowych zawodów MCMAP z oficjalnymi zasadami. Serwis informacyjny DVIDS opisuje turniej walki w parterze, który 3 i 10 marca 2012 roku zorganizował batalion logistyczny CLB 1 w Camp Dwyer w Afganistanie w czterech kategoriach wagowych, gdzie żołnierze używali umiejętności z MCMAP razem z zapasami w stylu klasycznym i brazylijskim jiu-jitsu. Gazeta Marine Corps Times pisała, że dowództwo Marine Corps przygotowuje turnieje mieszanych sztuk walki wzorowane na programie armii Modern Army Combatives, od drużyn po cały korpus, a walki w zawodach nie będą obowiązkowe.

Dziś

Program dziś prowadzi Martial Arts and Fitness Center of Excellence (MAFCE) w Camp Barrett w bazie Quantico. Doniesienia DVIDS z 2011 roku podają Martial Arts Center of Excellence (MACE) z zadaniem ujednolicania szkolenia w Fleet Marine Force. Jego ówczesny dyrektor podpułkownik Patrick A. Beckett uznał wychowanie charakteru za jądro programu. Rozkaz MCO 1500.59 i komunikat MARADMIN 219/11 w listopadzie 2010 roku według DVIDS uprościły program i zmniejszyły prawie o połowę liczbę godzin dla pasa od szarego do czarnego. Rozkaz MCO 1500.59A z 23 września 2019 roku jest pierwszą rewizją od 2010 roku. Komunikat MARADMIN 396/25 zapowiedział na 6-10 października 2025 roku w Quantico obchody 25-lecia programu.

Ciekawostki

Mottem programu jest według podręcznika MCRP 3-02B One mind, any weapon. Wynikiem dyscypliny charakteru ma być według podręcznika żołnierz zdolny do właściwej decyzji w każdej sytuacji, od walki po przepustkę, czyli etyczny wojownik. Encyklopedia Martial Arts of the World (2001) podaje, że kompania piechoty morskiej przeszła w 2000 roku skróconą wersję kursu biofeedbacku, aikido i psychologii ciała i umysłu, który stworzyli Jack Cirie i Richard Strozzi Heckler. Praca kapitana Rookera z 2005 roku podaje, że dwóch kapitanów odłożyło szkolenie na szary pas, aby nie doznać kontuzji przed objęciem nowej jednostki, co Rooker uznał za dowód utrzymującego się obrazu programu jako klubu twardzieli.

Często zadawane pytania

Kiedy wprowadzono MCMAP?

Według pracy dyplomowej majora Halla (2002) i czasopisma Marine Corps History został oficjalnie przyjęty 1 października 2000 roku. Formalnie ogłosiły go ALMAR 042/01 i MARADMIN 537/01 w 2001 roku.

Jakie pasy ma MCMAP?

Brązowożółty (tan), szary, zielony, brązowy i czarny, czarny w sześciu stopniach. Pas tan zdobywa każdy żołnierz piechoty morskiej w szkoleniu podstawowym.

Co oznacza motto One mind, any weapon?

To motto programu według podręcznika MCRP 3-02B. MCMAP to system oparty na broni, który wykorzystuje karabin z bagnetem, nóż, broń improwizowaną, a także walkę bez broni.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

Sibirsky ViunSystema ROSSCombato (kanadyjski system walki)LimalamaSystemaVovinam