Mau rākau

Podstawowe informacje

Kraj pochodzeniaNowa Zelandia

RegionOceania

Główny naciskBroń

Charakter i pochodzenie

Organizacja i zawody

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

O sztuce walki Mau rākau

Mau rākau, dosłownie nosić broń, to maoryska sztuka walki oparta na tradycyjnej broni Nowej Zelandii. Chłopców przygotowywano do niej od dzieciństwa: budzono ich w środku nocy i lekko uderzano kijem, by utrzymać czujność, a wczesny trening polegał na zabawach w bieganie, skakanie, nurkowanie, rzucanie kamieniem, wspinaczkę, walkę na pięści i zapasy. Młodzi mężczyźni wstępowali później do szkoły zwanej para whakawai, gdzie uczyli się szyków bojowych, pracy nóg zwanej rakanga waewae oraz taktyki podczas ćwiczebnych starć prowadzonych trzciną. Broń dzieli się na dwie grupy. Długa, trzymana oburącz, mierzy od jednego do dwóch metrów i jest wykonana z twardego drewna: taiaha jest bogato rzeźbiona, zdobiona piórami i należała wyłącznie do wojowników wysokiej rangi; tewhatewha ma kształt topora, a zwisające pióra służyły zarówno do odwracania uwagi, jak i do sygnalizacji; pouwhenua przypomina włócznię. Krótka broń jednoręczna, zbiorczo zwana patu, obejmuje mere wykonane z nefrytu pounamu oraz warianty kotiate i wahaika; towarzyszyła im tarcza pleciona z trzciny. Wykonanie jednego egzemplarza trwało miesiące, a w przypadku nefrytu nawet ponad rok. Od początku XIX wieku broń ta straciła sens wobec muszkietów, a szkoły para whakawai zanikły. Odrodzenie nastąpiło dopiero w latach osiemdziesiątych: Mita Mohi założył wtedy para whakawai na wyspie Mokoia na jeziorze Rotorua, a Pita Sharples otworzył w aucklandzkim marae Hoani Waititi szkołę Te Whare Tū Taua o Aotearoa. Dziś mau rākau pojawia się także podczas ceremonii wero oraz w kapa haka. Jego powrót bywa dziś przywoływany jako przykład tego, jak dawna sztuka wojenna może przetrwać jako element tożsamości kulturowej.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.