London Prize Ring Rules
Przepisy z 1838 roku dla boksu na gołe pięści w prize ringu. Runda kończyła się powaleniem, a liczby rund nie ograniczano.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla London Prize Ring Rules
O sztuce walki London Prize Ring Rules
London Prize Ring Rules to zbiór przepisów, według których w dziewiętnastowiecznej Anglii walczono gołymi pięściami o nagrodę pieniężną. Wydano je w 1838 roku i zrewidowano w 1853; nie mają założyciela w sensie osobowym, ponieważ spisało je stowarzyszenie pięściarzy, a nie jeden człowiek. Potrzebne jest tu rozróżnienie, bo dwa różne zbiory przepisów bywają nagminnie mylone. Broughton Rules z 1743 roku, spisane przez Jacka Broughtona, są starsze, a London Prize Ring Rules na nich się opierają, lecz nie są tym samym. Ten wpis należy do roku 1838; przepisy Broughtona to odrębny kamień milowy sprzed niemal stu lat. Kształt walki był zupełnie inny niż dziś. Walczono w kwadratowym ringu o boku dwudziestu czterech stóp, z linami na wysokości czterech i dwóch stóp. Runda kończyła się w chwili, gdy jeden z zawodników szedł na ziemię, a nie po upływie czasu. Miał wtedy trzydzieści sekund na dojście do siebie i kolejnych osiem, by stanąć przy linii na środku ringu. Liczby rund nie ograniczano, więc walka trwała, dopóki jeden z mężczyzn mógł kontynuować. Przepisy zakazywały uderzeń głową, wydłubywania oczu, drapania, kopania, bicia leżącego, trzymania się lin, gryzienia oraz używania kalafonii, kamieni czy innych twardych przedmiotów w dłoni. W 1867 roku zastąpiły je przepisy Queensberry, z których wyrósł nowoczesny boks.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.
