Tsuki no Kata

Podstawowe informacje

O kata

Tsuki no Kata to w Kyokushinie kata zbudowana niemal całkowicie na uderzeniach pięścią. Według karatephilosophy.com dochodzi do nich tylko kilka bloków, kilka technik otwartą dłonią i jedno kopnięcie – kopnięcie przednie mae geri, po którym Jaap Kooman w swoim rozpisie umieszcza pierwsze kiai. Ćwiczący na przemian przyjmuje postawę jeździecką kiba dachi, sanchin dachi i zenkutsu dachi, kierując uderzenia na poziom dolny, środkowy i górny. Rozpis Koomana ma 20 kroków i dwa okrzyki kiai, w krokach 13 i 18. Tempo się zmienia: kroki 16 i 17 wykonuje się powoli, w kroku 19 pojawia się blok okrężny mawashi uke z głośnym oddechem ibuki, a kata kończy się powrotem do postawy musubi dachi. Kooman i karatephilosophy.com zgodnie piszą, że kata ma nauczyć wytwarzania siły uderzenia w różnych postawach, wysokościach i kierunkach. Do jakiego stopnia kata należy w Kyokushinie, nie udało nam się jednoznacznie ustalić: IKO Nederland podaje ją dla żółtego pasa (6. i 5. kyu) razem z Pinan Sono San, Pinan Sono Yon i Yantsu, natomiast materiał Koomana umieszcza ją na 3. kyu. Na zawodach WUKF, według listy z 2024 roku, należy do kat wyborowych sentei stylu Kyokushinkai.

Kata w poszczególnych stylach

Znaczenie nazwy

Jaap Kooman rozkłada nazwę 突きの型 na znaki tsuki (突き, pchnięcie lub uderzenie), no (の, „z") i kata (型): kata uderzeń. Kooman i gojukarate.com dodają drugie, przenośne znaczenie – szczęście. Gojukarate.com wyjaśnia to tym, że znak uderzenia (突き) i znak księżyca (月) wymawia się niemal tak samo, tsuki.

Twórca i historia

Zarówno angielska Wikipedia, jak i Jaap Kooman podają jako autora Seigo Tadę (1922–1997), ucznia Chojuna Miyagiego, który w 1945 roku założył gałąź Goju-ryu Seigokan. Gojukarate.com pisze, że kata wywodzi się z południowochińskiej formy fudziańskiego Białego Żurawia, której Tada nauczył się około 1937 roku w Szanghaju od Ching Lou. Kooman natomiast uważa tę bardzo prostą katę za wywodzącą się z okinawskiego Shuri-te i zalicza ją do „północnych" kat Kyokushinu, podczas gdy Wikipedia zalicza ją do południowych. Jak kata trafiła do Kyokushinu, nie udało nam się ustalić. Według Wikipedii bywa błędnie przypisywana Tadashiemu Nakamurze i spekuluje się, że to on wprowadził ją do Kyokushinu ze swojego zaplecza w Goju-ryu. Kooman uważa za bardziej prawdopodobne, że przejął ją bezpośrednio Masutatsu Oyama – Tada i Oyama byli wówczas obaj uczniami Goju-ryu i dobrze się znali.

Różnice między stylami

W Goju-ryu Seigokan katę uczy się pod nazwą Kihon Tsuki no Kata. Angielska Wikipedia podaje ją razem z Kihon Uke no Kata jako dwie formy stworzone przez założyciela Seigo Tadę, ćwiczone w szkole obok tradycyjnych kat Goju-ryu. Według gojukarate.com kata rozpowszechniła się ze szkoły Tady również w innych stylach, między innymi w Kyokushinkai. Nie udało nam się odnaleźć w źródłach ani liczby ruchów, ani różnic w wykonaniu między Seigokanem a Kyokushinem.

Klasyfikacja na zawodach

• WUKF (Światowa Unia Federacji Karate-Do) – Kyokushin — Sentei (wybrane) · obowiązuje od 26.04.2024 ↗

W programach egzaminacyjnych

• Regulamin IKO (tradycyjne honbu): 5. kyu – Żółty pas z czarnym paskiem