Forma 8 ruchów
八式太极拳 · Ba shi taijiquan
Dosłownie: „taijiquan w ośmiu pozycjach“
Inne nazwy: 一段拳, 8 Shi Taijiquan, Tai Chi 8 Form
Najkrótsza z chińskich państwowych form taijiquan: osiem pozycji w stylu Yang, ćwiczonych w miejscu w lewo i w prawo. Służy jako forma egzaminacyjna na pierwszy duan.
Podstawowe informacje
O kata
Formę 8 ruchów (八式太极拳, Ba shi taijiquan) według chińskich źródeł ułożyli eksperci zwołani w tym celu przez Chińskie Stowarzyszenie Wushu wraz z Centrum Zarządzania Wushu przy Państwowej Generalnej Administracji Kultury Fizycznej i Sportu. Służy jako podstawowa forma egzaminacyjna na pierwszy duan (一段) w chińskim systemie stopni technicznych wushu, dlatego portal Jianshu nazywa ją też „pięścią pierwszego duan”. Osiem pozycji następuje w tej kolejności: Odpychanie małpy (dao juan gong), Otarcie kolana z krokiem (lou xi ao bu), Dziki koń rozgarnia grzywę (ye ma fen zong), Ręce jak chmury (yun shou), Złoty kogut stoi na jednej nodze (jin ji du li), Kopnięcie piętą (deng jiao), Chwytanie ogona ptaka (lan que wei) i Skrzyżowane ręce (shi zi shou). Z otwarciem i zakończeniem wychodzi dziesięć części, dlatego niektóre źródła mówią o dziesięciu pozycjach. Adnotacja do książki dydaktycznej i wideo z mistrzem świata Chen Sitanem podaje, że każdy ruch ćwiczy się osobno w miejscu, symetrycznie w lewo i w prawo. Jianshu wywodzi ruchy z dużej ramy stylu Yang i podaje około dwóch minut w średnim tempie, jednak kilka linijek niżej podaje półtorej minuty. Więcej o formie nie udało nam się ustalić.
Kata w poszczególnych stylach
| Styl | Nazwa w stylu | Ruchów | Kiai |
|---|---|---|---|
| Taijiquan | Forma 8 ruchów | 8 | — |
Twórca i historia
Akademia dydaktyczna tjqworld.com pisze, że forma miała udostępnić taijiquan jak najszerszej publiczności jako łatwe do nauczenia i naukowo uzasadnione ćwiczenie, oraz że eksperci wybrali dla niej typowe ruchy według podstawowych cech taijiquan. Chińska Wikipedia zalicza ją do tak zwanych form państwowych (八式, 十六式, 二十四式, 三十二式, 四十二式, 四十八式 i 八十八式), które od 1957 roku stopniowo tworzył instytut badawczy wushu przy państwowym komitecie kultury fizycznej, opierając się na stylu Yang. Roku powstania ósemki nie znaleźliśmy w chińskich źródłach; amerykańska strona taichilearningcenter.com podaje rok 1999, bez podania autora.
Różnice między stylami
Po ósemce następuje forma 16 pozycji, forma egzaminacyjna na drugi duan: według adnotacji książki Osiem i szesnaście pozycji taijiquan opiera się na ósemce, ćwiczy się w dwóch częściach i jest krótsza niż forma 24 pozycji. Blog Tai Chi Notebook opisuje tę samą kolejność nauki od ośmiu przez szesnaście do dwudziestu czterech pozycji i dodaje, że kto zna dwudziestoczwórkę, łatwo nauczy się obu krótszych form. Według portalu Jianshu w ósemce przeważają długie postawy przednie (gong bu), a ruchy rąk wywodzą się z czterech podstawowych technik odparcia, cofnięcia, nacisku i odepchnięcia (peng, lü, ji, an).
Linia ruchu (embusen)
Według bloga Tai Chi Notebook Odpychanie małpy ćwiczy się całkowicie w miejscu, Otarcie kolana z krokiem oraz Dziki koń rozgarnia grzywę zawierają obrót o 180 stopni, a Ręce jak chmury tworzą jeden krok w lewo i jeden w prawo. Większość pozycji wykonuje się najpierw w jedną stronę, a potem lustrzanie w drugą; przy Odpychaniu małpy, Otarciu kolana, Złotym kogucie, Kopnięciu piętą i Chwytaniu ogona ptaka zaczyna prawa strona, przy Dzikim koniu i Rękach jak chmury lewa.