Surujin no Kata

Podstawowe informacje

O kata

Surujin no Kata to kata z bronią surujin, którą Matayoshi Kobudo umieszcza w swoim programie pod nazwą Suruchin no Kata. Pod tą samą nazwą wymienia ją także federacja Oshukai, odwołująca się do stylu Shorin-ryu, w dziale okinawskiego kobudo. Nie udało nam się ustalić na podstawie dostępnych źródeł, czy w obu szkołach chodzi o tę samą formę. Według angielskiej Wikipedii surujin pierwotnie stanowił dwu- do trzymetrowy sznur z obciążnikiem na każdym końcu; na przełomie XIX i XX wieku pojawiła się odmiana z lekkiego łańcucha, mająca na jednym końcu obciążnik, a na drugim metalowy grot. Obciążnikiem rzuca się w przeciwnika lub chwyta jego broń; pociągnięciem wyprowadza się przeciwnika z równowagi albo się go pęta, podobnie jak w hojojutsu. Dojo Bushukan za najpraktyczniejszą uważa długość jednego hiro, czyli rozpiętości ramion, mniej więcej wzrostu ćwiczącego; starsze teksty, jak podaje, mówią o pięciu, sześciu, a nawet dziewięciu shaku. Bushukan umieszcza surujin na końcu szkolenia w broni i ćwiczy go dopiero z mistrzami w stopniu shihan. Oficjalna lista kat kobudo WUKF nie zawiera żadnej katy z surujin. Liczby ruchów, okrzyków kiai ani kształtu embusen nie udało nam się odnaleźć w źródłach.

Kata w poszczególnych stylach

Znaczenie nazwy

Nazwę katy tworzy nazwa broni i japoński dodatek no kata. Angielska Wikipedia podaje obie postaci, surujin i suruchin. Według strony dojo Uechi-ryu i kobudo riukiuskiego w Urayasu (ryukyukobudo.net) sylaba suru pochodzi od okinawskiej nazwy palmy shuro (棕櫚), z której włókien pleciono sznur. To samo źródło opisuje najstarszą postać broni jako dwa kamienie wielkości pięści połączone takim sznurem i dodaje, że podobnie jak nunchaku dało się ją nosić w ukryciu, a pierwotnie było to być może narzędzie myśliwskie.

Twórca i historia

Według angielskiej Wikipedii Matayoshi Shinko nauczył się posługiwać suruchinem w Chinach, razem z sansetsukonem, tinbei i nunti. Jego hasło podaje, że w latach 1911–1915 mieszkał w Mandżurii, gdzie studiował chińskie sztuki walki, po czym wyjechał do Szanghaju; Milos Stanic (milos.io) umieszcza naukę suruchinu właśnie w Szanghaju. Daty jego życia się różnią: artykuł o Matayoshi Kobudo podaje 1888–1947, jego hasło rok śmierci 1945. System przejął syn Matayoshi Shinpo (1921–1997), który według Wikipedii ćwiczył suruchin i na pamiątkę ojca założył dojo Kodokan – według jego hasła w latach sześćdziesiątych, według artykułu o stylu w latach siedemdziesiątych. W 1972 roku powstał związek Zen Okinawa Kobudo Renmei. Uważamy, że kata trafiła do Matayoshi Kobudo tą linią, jednak nie udało nam się znaleźć w źródłach bezpośredniego dowodu na jej autora.