Surujin
Inne nazwy: suruchin
Okinawski sznur lub łańcuch z obciążnikiem na końcu; obciążnik miotano w przeciwnika lub jego broń, a długością przeciwnika obalano lub wiązano.
Podstawowe informacje
JaponiaO broni
Surujin, pisany też suruchin, jest okinawską bronią z szerokiej grupy broni łańcuchowej i był historycznie bardzo rozpowszechniony. Jego pierwotną formą był sznur z obciążnikiem przywiązanym na każdym końcu. Na przełomie XIX i XX wieku wykształcił się z niego lekki łańcuch z obciążnikiem na jednym końcu i metalowym ostrzem na drugim. Dane o długości różnią się w źródłach. Według artykułu o surujinie sznur, a potem łańcuch, miały 2 do 3 metrów. Przegląd okinawskiego kobudō rozróżnia krótki tan suruchin o długości około 150 do 152 cm i długi naga suruchin o długości 230 do 240 cm, podając jako materiał obciążony łańcuch lub rzemienny sznurek. Obciążnikiem można było razić przeciwnika albo przechwycić jego broń. Długością łańcucha przeciwnika obalano lub wiązano technikami podobnymi do hōjōjutsu, japońskiej sztuki wiązania; ostrze służyło do obezwładnienia przeciwnika. Surujin jest jedną z dziewięciu standardowych broni Ryūkyū Kobudō Hozon Shinkōkai. Przegląd okinawskiego kobudō podaje katy Nagai Kusari i Mijikai Kusari, a w kobudō Matayoshi katę Suruchin no Toseki.
Części broni
- Łańcuch lub lina
- Obciążnik
- Kolec