Filmy ze sztuką Karate

Serial opiera się na kontraście dwóch filozofii nauczania — agresywnego podejścia Cobra Kai i obronnego karate Miyagiego. Ten spór w karate istnieje naprawdę i jest starszy niż film.

Aktorzy to prawdziwi karatecy stylu shorinji-ryu, a walki nakręcono bez trików i bez muzyki w tle. Najwierniejszy obraz karate w kinie — ciosy kończą się tam, gdzie mają, nie tam, gdzie efektownie.

Jedyny pełnometrażowy film o założycielu kyokushin. Opiera się na mandze Karate Baka Ichidai, a nie na zweryfikowanych źródłach — pojawiają się też walki z bykami, choć ich rzeczywisty zakres jest sporny.

Część najbliższa okinawskim korzeniom karate — pojawia się bębenek do ćwiczenia bloków oraz idea karate jako sztuki bez pierwszego ataku.

Metoda „nakładaj wosk, ścieraj wosk" jest uproszczona, ale zasada prawdziwa: ruch automatyzuje się, zanim zostanie użyty. Styl Miyagiego wywodzi się z karate okinawskiego, nie z japońskiego sportowego.

Wing chun zestawiono tu z karate w wykonaniu instruktora piechoty morskiej. Walka na stole z mistrzem tai chi pokazuje różnicę między twardym a miękkim podejściem do siły.

Film przedstawia się jako prawdziwa historia Franka Duxa, ale ani turnieju, ani szkolenia u klanu Tanaka nikt nigdy nie potwierdził. Jako zapis wydarzeń się nie broni; jako przegląd stylów lat osiemdziesiątych tak.

Mimo tytułu w filmie nie ćwiczy się karate, lecz chińskie kung-fu — to najczęstsze nieporozumienie wokół tego tytułu. Dlatego na części rynków wszedł jako The Kung Fu Kid.