Hokushin Ittō-ryū
北辰一刀流Szkoła szermierki, która skróciła stopnie z ośmiu do trzech i otworzyła naukę uboższym. W latach 1853–1867 należała do trzech największych w Japonii.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Hokushin Ittō-ryū
Hokushin ittō-ryū to japońska szkoła szermierki, założona około 1820 roku w Edo przez Chibę Shūsaku Tairę no Narimasę (1794–1856). Jej głównym dojo było Edo-Genbukan, prowadzone przez kolejne głowy rodu Chiba aż do zamknięcia w epoce Meiji. Najciekawsza jest w niej nie technika, lecz decyzja organizacyjna. Starsze szkoły nadawały do ośmiu stopni mokuroku — osiem płatnych świadectw na drodze do mistrzostwa. Chiba zredukował je do trzech: shoden, chūden i okuden. Szkolenie stało się przez to na tyle tanie, że znalazło się w zasięgu uboższych chłopów i niższych bushi. Szkoła przestała być przywilejem i zaczęła rosnąć. Druga zmiana dotyczyła sposobu ćwiczenia. Początkowo kata ćwiczono w onigote, wyściełanych rękawicach. Pod koniec okresu Edo wyparł je gekiken — walki pełnokontaktowe bambusowym mieczem shinai i w zbroi ochronnej bōgu. Właśnie to przejście jest bezpośrednim przodkiem dzisiejszego kendo. W latach 1853–1867 szkoła należała do trzech największych i najbardziej znanych ryūha w całej Japonii. Przewinęło się przez nią wiele postaci schyłku siogunatu, w tym dowódcy Shinsengumi.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.