Heki-ryū
日置流Rodzina gałęzi japońskiego łucznictwa wojskowego, z której wywodzi się większość dzisiejszego kyudo. Związek z Heki Danjō jest tradycyjny, nie poświadczony.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Heki-ryū
Heki-ryū nie jest jedną szkołą, lecz całą rodziną gałęzi japońskiego łucznictwa wojskowego — i to z niej wywodzi się większość tego, co dziś ćwiczy się jako kyudo. Dlatego figuruje tu jako kategoria, a nie jako szkoła z jednym założycielem. Tradycja wywodzi ją od Hekiego Danjō Masatsugu, umieszczanego w latach 1443–1502 w prowincji Yamato i opisywanego jako twórca metody strzelania dla piechurów. Tu potrzebna jest ostrożność: źródła wyraźnie ostrzegają, że związek między historyczną postacią Hekiego Danjō a poszczególnymi gałęziami heki-ryū nie jest pewny. Chodzi więc o założyciela półlegendarnego, a pola założyciela i roku pozostają puste. Poświadczona jest inna osoba. Uczeń Danjō, Yoshida Shigekata, spisał metodę w zwoju i właśnie ten tekst jest dla całej tradycji centralny — nie przekaz ustny, lecz konkretny dokument. Z rodziny oddzieliły się potem gałęzie; najbardziej znaną, insai-ha, założył Yoshida Genpachirō Shigeuji. Odrębność heki-ryū tkwi w celu. Nie powstało jako dyscyplina dworska ani obrzędowa, lecz jako szkolenie piechura, który musi trafić w polu.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.