ImpakuImpaku

Bujinkan Budo Taijutsu

武神館武道体術

Japońska organizacja, którą w Noda w prefekturze Chiba założył Hatsumi Masaaki. Zrzesza dziewięć ryuha odziedziczonych po nauczycielu Takamatsu Toshitsugu.

Podstawowe informacje

Założyciel
Kraj pochodzeniaJaponia
RegionAzja
Główny naciskMieszane
Poziom kontaktuLekki kontakt
System stopniKyu i dan bez pasów

Charakter i pochodzenie

StatusŻywa, zorganizowana
Typ liniiTradycyjna
Epoka powstaniaXX wiek

Trening

StrójKimono wymagane
SparingTylko ćwiczenia z partnerem
Rola broniBroń w centrum
Rola formFormy są podstawą

Dla kogo

Programy dla dzieciGrupy dziecięce rzadko
Odpowiednie dla seniorówOdpowiednie z modyfikacjami
Wymagania fizyczne3/5
Ryzyko kontuzji2/5
Przełożenie na samoobronę3/5
Korzyść kondycyjna3/5
Jak oceniamy skale →

Organizacja i zawody

StopnieTak (kyu i dan bez pasów)
Format zawodówBez zawodów
Kategorie wagoweNie
Status olimpijskiNieolimpijska
Szacowana liczba ćwiczących100 tys. – 1 mln

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiZnaczące
KopnięciaZnaczące
Rzuty i obaleniaKluczowe
Walka w parterzeMarginalne
Dźwignie i unieruchomieniaKluczowe
BrońKluczowe

Katalogi i bazy dla Bujinkan Budo Taijutsu

⚔️ Tradycyjna broń1 pozycji
→
👥 Osobistości i mistrzowie1 pozycji
→

O sztuce walki Bujinkan Budo Taijutsu

Bujinkan to japońska organizacja sztuk walki, którą założył Hatsumi Masaaki, urodzony w 1931 roku w Noda w prefekturze Chiba. Rok powstania różni się w źródłach: komunikat prasowy miasta Noda z 2022 roku podaje 1967, rządowy magazyn Highlighting Japan w 2015 roku rok 1970, a angielska Wikipedia rok 1972. Według Green (2001) i miasta Noda dojo macierzyste znajduje się w Noda. Według nippon.com i Highlighting Japan Hatsumi uczył się u Takamatsu Toshitsugu. Miasto Noda podaje, że w 1958 roku przejął po nim pozycję 34. soke Togakure-ryu ninpo oraz dziedzictwo łącznie dziewięciu ryuha. Green pisze, że trzy z nich to ninjutsu, a sześć to inne tradycje walki, i że ćwiczący nazywają system Bujinkan budo taijutsu. Hatsumi w wywiadzie dla nippon.com mówi, że ninjutsu nie jest sportem ani rywalizacją i nie ma zasad. Nie znaleźliśmy Bujinkan ani żadnej z jego dziewięciu szkół na liście szkół członkowskich stowarzyszenia Nihon Kobudo Kyokai.

Historia

Według nippon.com Hatsumi Masaaki zaczął uczyć się u Takamatsu Toshitsugu w wieku 27 lat, według rządowego magazynu Highlighting Japan w wieku 26 lat. Według nippon.com przez kolejne piętnaście lat, aż do śmierci Takamatsu, jeździł niemal co tydzień nocnym pociągiem z Noda do Kashihara w prefekturze Nara. Według tego samego artykułu Takamatsu, zwany mongolskim tygrysem, przekazał mu dziewięć szkół, w tym Togakure-ryu. Highlighting Japan nazywa go jednym z ostatnich przywódców szkoły ninjutsu i pisze, że Hatsumi połączył ninjutsu z praktykami samurajskimi w Bujinkan budo taijutsu. Miasto Noda podaje nazwy dziewięciu szkół: Togakure-ryu Ninpo, Gyokushin-ryu Ninpo, Kumogakure-ryu Ninpo, Gyokko-ryu Kosshijutsu, Koto-ryu Kosshojutsu, Shinden Fudo-ryu Dakentaijutsu, Kukishin-ryu Taijutsu, Takagi Yoshin-ryu Jutaijutsu i Gikan-ryu Kosshojutsu. Według nippon.com Hatsumi założył Bujinkan w drugiej połowie swoich trzydziestych lat, a w wieku pięćdziesięciu lat zaczął uczyć za granicą, według miasta Noda najpierw w USA.

Technika

Według Hatsumi w wywiadzie dla nippon.com istotą ninjutsu jest wyczuć atak przeciwnika, a nie unikać go siłą czy szybkością. Green (2001) podaje, że w Gyokko-ryu i Togakure-ryu niemal wszystkie podstawowe techniki wykonuje się z bronią i bez niej: techniki gołych rąk stają się po dodaniu broni technikami miecza lub kija. Według Green broń jest w systemie rozumiana jako narzędzie według zasad taoistycznych, a miecz według legendy szkoły nie jest przedmiotem piękna ani czci.

Stopnie i postępy

Według nippon.com najwyższym stopniem Bujinkan jest 15. dan. Na egzaminie na 5. dan kandydat musi według artykułu wyczuć cios nadchodzący z tyłu i uniknąć go. Angielska Wikipedia podaje kyu od 9. do 1. i dan do 15. stopnia. Według niej tytuł shidoshi nosi posiadacz 5. danu, a tytuł shihan posiadacz 10. danu, przy czym shidoshi może otworzyć dojo i nadawać stopnie do 4. danu.

Dziś

Według nippon.com dojo macierzyste znajduje się w Noda przy stacji Atago na linii Tobu Urban Park. Sala treningowa ma około 50 tatami, a w dniu reportażu w 2018 roku ćwiczyło w niej około stu uczniów, prawie w dziewięćdziesięciu procentach cudzoziemców. Liczby ćwiczących różnią się w źródłach: Highlighting Japan w 2015 roku pisał o ponad 100 000, nippon.com w 2018 roku o szacunkach od 300 000 do 500 000, a miasto Noda w 2022 roku o rzekomych 400 000 do 500 000 uczniów w około pięćdziesięciu krajach. Miasto Noda zorganizowało w 2022 roku wystawę o Hatsumi, w której Bujinkan brał udział. Ishizuka Tetsuji jest według miasta dai-shihan Bujinkan i bezpośrednim uczniem Hatsumi, który w lutym 1966 roku wstąpił do dojo Togakure-ryu.

Ciekawostki

Miasto Noda podaje, że Hatsumi ma 5. dan judo Kodokan i trenował karate, jukendo, boks oraz stare szkoły. Według miasta wystąpił w aktorskich częściach seriali telewizyjnych Shonen ninja Kaze no Fujimaru i Sekai ninja sen Jiraiya. Według nippon.com jest honorowym obywatelem Los Angeles i Atlanty, a według Highlighting Japan uczył agentów FBI i brytyjską SAS.

Często zadawane pytania

Kiedy powstał Bujinkan?

Źródła się różnią. Komunikat prasowy miasta Noda z 2022 roku podaje 1967, rządowy magazyn Highlighting Japan rok 1970, a angielska Wikipedia rok 1972.

Ile stopni ma Bujinkan?

Najwyższym stopniem jest według nippon.com 15. dan. Angielska Wikipedia podaje poniżej danów jeszcze kyu od 9. do 1.

Czy Bujinkan jest starą japońską szkołą (koryu)?

Nie znaleźliśmy Bujinkan ani żadnej z jego dziewięciu szkół na liście szkół członkowskich stowarzyszenia Nihon Kobudo Kyokai. Green (2001) podaje, że trzy z dziewięciu szkół to ninjutsu, a sześć to inne tradycje walki.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

Genbukan Ninpo BugeiTogakure-ryu NinjutsuKuk Sool WonHapkidoMadhya Kalaripayattu (styl środkowy)Thekkan Kalaripayattu (styl południowy)