ImpakuImpaku

Ying jow pai (orli pazur)

鷹爪派

Północnochiński styl Orlego Szponu, który do długich uderzeń dodaje chwyty i dźwignie. Od 2008 roku jest na państwowej liście dziedzictwa Chin.

Podstawowe informacje

Kraj pochodzeniaChiny
RegionAzja
Główny naciskUderzenia
Poziom kontaktuPełny kontakt
System stopniCertyfikaty

Charakter i pochodzenie

StatusŻywa, zorganizowana
Typ liniiTradycyjna
Epoka powstaniaXIX wiek

Trening

StrójBez określonego stroju
SparingLekki kontakt
Rola broniBroń opcjonalnie
Rola formFormy są podstawą

Dla kogo

Programy dla dzieciGrupy dziecięce rzadko
Odpowiednie dla seniorówOdpowiednie z modyfikacjami
Wymagania fizyczne3/5
Ryzyko kontuzji2/5
Przełożenie na samoobronę3/5
Korzyść kondycyjna4/5
Jak oceniamy skale →

Organizacja i zawody

StopnieTak (certyfikaty)
Format zawodówFormy
Kategorie wagoweNie
Status olimpijskiNieolimpijska
Szacowana liczba ćwiczących10–100 tys.

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiKluczowe
KopnięciaMarginalne
Rzuty i obaleniaZnaczące
Walka w parterzeNie występuje
Dźwignie i unieruchomieniaKluczowe
BrońZnaczące

O sztuce walki Ying jow pai (orli pazur)

Ying Jow Pai, styl Orlego Szponu, to północnochińska sztuka, która do długich uderzeń dodaje chwyty i dźwignie. Od 2008 roku figuruje na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa kulturowego Chin jako yingzhao fanziquan z powiatu Xiong w prowincji Hebei. Lista wywodzi styl z mingowskiego ćwiczenia ośmiu błyskawicznych przewrotów, zwanego później fanziquan, do którego dołączyły chwyty i szponiaste kształty dłoni. Tradycja przypisuje styl generałowi dynastii Song, Yue Fei. Jego biografie jednak według Wikipedii nie wspominają, by stworzył jakikolwiek styl. Za założyciela uważa się Liu Shijun z powiatu Xiong, urodzonego około 1827 roku i zmarłego w 1910 roku. Jego następca Chen Zizheng uczył w szanghajskim stowarzyszeniu Jingwu, według witryny greckiej szkoły był od 1919 roku jego zastępcą dyrektora. Państwowa lista opisuje styl jako szybkie uderzenia z silnym naciskiem na chwytanie i unieruchamianie przeciwnika. Według Wikipedii obejmuje 108 kategorii technik ćwiczonych w parach, a głównymi sekwencjami są xingquan i lianquan. Państwowymi nosicielami są Chen Zhengyao i Chen Guixue.

Historia

Według państwowej listy niematerialnego dziedzictwa kulturowego styl powstał z mingowskiego ćwiczenia ośmiu błyskawicznych przewrotów, zwanego później w uproszczeniu fanziquan. Wariant orli powstał z połączenia tych przewrotów z technikami chwytów z innej szkoły i ze szponiastymi kształtami dłoni. Za założyciela uważa się według Wikipedii Liu Shijun, urodzonego około 1827 roku w powiecie Xiong koło Baoding, który zmarł w 1910 roku. Chen Zizheng (1878–1933) uczył się u Liu Chengyou, ucznia Liu Shijun. Według witryny greckiej szkoły Ying Jow Pai został w 1919 roku zastępcą dyrektora stowarzyszenia Jingwu w Szanghaju, a w 1922 roku wyjechał kierować jego filią w Hongkongu.

Czym się różni

Państwowa lista wywodzi styl z mingowskiego fanziquan i o Yue Fei nie mówi, podczas gdy tradycja szkoły przypisuje go generałowi dynastii Song. Od pokrewnego fanziquan wariant orli różni się technikami chwytów i szponiastymi kształtami dłoni.

Technika

Państwowa lista opisuje styl jako szybkie uderzenia z silnym naciskiem na chwytanie i unieruchamianie przeciwnika. Rdzeniem jest według Wikipedii zbiór Yue Shi San Shou ze 108 kategoriami technik ćwiczonych w parach. Układ xingquan, czyli kroczona pięść, ma od dziesięciu do dwunastu rzędów i odpowiada dzisiejszemu shaolińskiemu fanziquan.

Trening

Układ lianquan, czyli pięść łączona, ma według Wikipedii pięćdziesiąt krótkich rzędów powtarzanych na obie strony i buduje podstawy chwytania, dźwigni i qinna.

Stopnie i postępy

Warunkiem poziomu mistrzowskiego są według Wikipedii trzy układy ręczne i układ z włócznią.

Dziś

Yingzhao fanziquan jest na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa kulturowego od drugiej partii w 2008 roku pod numerem 799 i kodem VI-27, zgłoszony przez powiat Xiong w Hebei. Państwowymi nosicielami są Chen Zhengyao, urodzony w 1933 roku, i Chen Guixue, urodzony w 1960 roku. Lista ostrzega, że styl po ponad trzech stuleciach tradycji jest zagrożony nowoczesnym stylem życia.

Ciekawostki

Wśród znanych ćwiczących Wikipedia wymienia aktorkę Cynthia Rothrock. Według legendy Yue Fei zaczął ćwiczyć z włócznią w wieku jedenastu lat, a w trzynastym ją opanował.

Często zadawane pytania

Czy styl Orlego Szponu założył generał Yue Fei?

Tak twierdzi tradycja. Państwowa lista dziedzictwa wywodzi styl z mingowskiego fanziquan, a za założyciela uważa się Liu Shijun z dziewiętnastego wieku.

Czym wyróżnia się styl Orlego Szponu?

Szybkimi uderzeniami i silnym naciskiem na chwytanie i unieruchamianie przeciwnika szponiastymi kształtami dłoni.

Czy styl Orlego Szponu jest dziedzictwem pod ochroną?

Tak. Od 2008 roku jest na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa kulturowego Chin pod numerem 799.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

BaguazhangChen TaijiquanBaguazhang styl YinBaguazhang styl ChengBaguazhang styl GaoBaguazhang styl Liang