Yaw-Yan (Sayaw ng Kamatayan)
Filipiński system uderzeniowy z 1972 roku; kopnięcia z góry w dół i ciosy powielające tor maczety bolo.
Podstawowe informacje
FilipinyCharakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Yaw-Yan (Sayaw ng Kamatayan)
Yaw-yan to filipiński system uderzeniowy, który Napoleon Fernandez, pochodzący z prowincji Quezon, przedstawił publicznie w 1972 roku. Nazwa powstała z dwóch ostatnich sylab tagalskiego wyrażenia sayaw ng kamatayan, czyli taniec śmierci, wziętych w odwrotnej kolejności. Fernandez wyszedł od miejscowej eskrimy i od boksu i zbudował z nich system, który jest dziś główną filipińską odpowiedzią na boks tajski. Najbardziej znanym znakiem są kopnięcia prowadzone z góry w dół, jakby noga tnęła: siła nie bierze się z wyprostowanej nogi, lecz z gwałtownego skrętu bioder, przez co kopnięcie spada po linii opadającej na udo, żebra albo obojczyk. Ręce zachowały rodowód z walki ostrzem: uderzenia przedramieniem i tak zwane ciosy bolo powielają tor filipińskiej maczety bolo, a ich dwanaście podstawowych odmian odpowiada kątom ataku, jakich uczy eskrima. Do tego dochodzą łokcie, kolana i uderzenia otwartą dłonią. Trening od początku jest sportowy i pełnokontaktowy, z pracą na worku, na tarczach i z regularnym sparingiem. Od lat siedemdziesiątych yaw-yan panuje na filipińskiej scenie kickboxingu, a jego zawodnicy regularnie występują w krajowych turniejach mieszanych sztuk walki; dlatego nowoczesne kluby dodają do pierwotnej treści brazylijskie jiu-jitsu i walkę w parterze. Dziś system prowadzi kilka niezależnych organizacji, wszystkie odwołujące się do Fernandeza.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.